Venezia - Roma

El 20 de diciembre, la Elena y yo nos juntamos en el aeropuerto de Hahn (cerca de Frankfurt en Alemania), porque ese día ibamos a viajar a Venecia. Ese día llegamos a Venecia a eso de las 5:00p, e inmediatamente nos pusimos en búsqueda del hostal que habíamos reservado y aprovechamos de sacar un par de fotos mientras buscábamos. Abajo una foto de un reloj de 24 horas, cerca del puente de Rialto.	Je la 20-a de decembro, Elena kaj mi renkontis en la flughaveno de Han' (ĉirkaŭ Frankfurt' en Germanio), ĉar tiu tago ni flugis al Venecio. Tiu tago ni alvenis tie ĉirkaŭ la 5:00p, kaj tuj ni serĉis nian hotelon kaj fotografis kelkaj vidindaĵojn. Sube foto de kuriozaĵo: 24-hora horloĝo, ĉirkaŭ la ponto de Rialto.
Foto desde el puente Rialto.	Sube foto el la ponto de Rialto.
Venecia es una ciudad con calles muy angostas y muy largas, y en las cuales hay muchas tiendas donde se pueden ver diferentes cuirosidades, y al final de cada una de esas calles siempre se pueden encontrar unas pequeñas plazas llamadas Campo (pl: Campi)	Venezio estas urbo kun tre mallarĝaj kaj ankaŭ longaj stratoj, en ĉiu strato estas multe da vendejoj kaj oni povas vidi multaj kuriozaj vidindaĵoj kaj antikvaĵoj, kaj je la fino de de ĉiu mallarĝa strato oni povas ĉiam trovi malgrandaj placoj itale nomataj Campi
Abajo las típicas máscaras que se usan durante el carnaval en Venecia, de hecho se pueden encontrar muchas tiendas donde se venden este tipo de máscaras, e incluso encontramos una tienda donde se fabricaron las máscaras para la película Ojos bien cerrados	Jen kutimaj maskoj uzataj dum la fama karnavalo, fakte oni povas trovi multe da maskvendejojn en Venecio kaj kurioze ni trovis maskvendejon en kiu oni faris maskojn por la filmo Eyes wide shut
Palacio Ducal en la Plaza San Marco en la noche.	Palaco Dukal' en la Placo Sankta Marko, nokte.
La Elena y yo frente a la Basílica de San Marco	Elena kaj mi antaŭ la Baziliko de Sankta Marco
Calle típica de Venecia.	Jen kutima strato de Venecio.
Durante el viaje a Venecia nos quedamos en un hostal cerca del puente de Rialto, y cuando lo encontramos, nos llevamos la tremenda sorpresa, porque era super feo. Abajo foto del hostal.	Dum nia vojaĝo al Venecio, ni pernoktis en gastdomo ĉirkaŭ la ponto de Rialto, kaj kiam ni trovis tiun gastdomon ni pensis "tiu aspektas malbela". Sube foto de nia gastdomo.
... pero cuando entramos al hostal, nos dimos cuenta que era bastante bonito, super distinto a la fachada. Allí conocimos a unos tipos de Brasil, uno de Malasia y también a una gringa. Abajo foto del hostal.	...sed kiam ni eniris en la gastdomo, ĝi estis sufiĉe bona, tute malsama kiel sia ekstera fasado. Tie ni konis kelkaj junuloj el Brazilo, unu el Malasio kaj ankaŭ usonanino, kun kiuj ni tre bone longe paroladis. Jen foto ene la gastdomo.
Puente de Rialto en la mañana.	Ponto de Rialto, matene.
Típica góndola.	Jen kutimaj gondola.
En la foto de abajo tomé una foto desde la parte norte de la isla de Venecia, aquí fotografié el camino que une la isla con Venecia Mestre.	Sur la suba foto mi fotografis la vojon kiu kunigis la isulo de Venecio kun Venecio Mestre.
La parte norte de la isla es más moderna que la parte turística, y también se ve mucha menos gente por acá.	La norda parto de la insulo de Venecio estas laŭ mi, la plej moderna parto de ĝi, kaj ni ne vidis multajn turistojn tie.
En toda la isla de Venecia no se veían autos, sólo los vaportetto y las góndolas. Los vaporettos son como lanchas que funcionan como buses dentro de la isla, lógico que necesitan bencina para funcionar, así que auí le tomé una foto a la "estación de bencina".	En la tuta insulo ni ne vidis aŭtojn, nur vaporetto kaj gondola. La vaporetto-jn estas ŝipoj kiuj funkcias kiel busoj por la normala persontransportado, kaj evidente ĝi bezonas benzino por funkcii, do jen benzinpumpilo en la norda parto de la insulo.
La Elena fotografiando el paisaje.	Jen Elena fotografanta la pejzaĝon.
Foto del Campo S.S. Giovanni e Paolo.	Foto de la Campo S. S. Giovanni e Paolo.
También fuimos a la ista de Lido de Venezia, la que esta ubicada al sureste de Venecia. Esta isla no es tan tradicional como Venecia, es más moderna, algo así como la diferencia entre Viña y Valparaíso es la que hay entre Lido y Venecia. Abajo la Elena y yo en Lido.	Ankaŭ ni vojaĝis al insulo Lido de Venezia kiu estas lokata ĉirkaŭ Venecio. Tiu insulo ne estas tre tradicia kiel Venecio, ĝi estas pli moderna, kaj tie ni povis trovi aŭtojn. Sube Elena kaj mi je Lido.
En la playa en Lido encontramos muchas casitas, pero nunca supimos para qué servían... igual teníamos nuestras teorías, pero nada concreto...	En la plaĝon, en Lido, ni trovis multajn dometojn, sed ni vere ne sciis kial tiu dometojn ekzistas, kiu estas la celo de tiuj dometoj?
Después volvimos a la isla de Venecia, y volvimos para comer algo típico de allá... claro... así que fuimos a un restorant cerca del Campo Giovanni e Paolo y ahí pedimos uns ravioles y ñoquis creo, con vino también, los más caros de mi vida... 10€ me salió el plato de comida, pero bueno, había que darse el gusto.	Poste ni reiris al la insulo de Venecio kaj ni decidis ke ni devis manĝi kutiman italan manĝaĵon, tial ni iris al restoracio ĉirkaŭ la Campo Giovanni e Paolo kaj ni mendis... tiufoje la menuo kostis 10€ pro persono :S ... sed ni manĝis italan :D
Al día siguiente la Elena se tenía que ir a Alemania de nuevo, así que yo me quedé para seguir recorriendo, ese día visité el Istituto di Architettura. Abajo foto del instituto.	Je la sekvanta tago, Elena devis reiri al Germanio, sed mi restis tie, kaj tiu tago mi vizitis la Istituto Univ. di Architettura. Sube foto de ĝi.
Después me fui a la Isola della Giudecca, porque quería ver la Chiesa del Redentore, pero estaba cerrada... pero las casas por allí me recordaron mucho a Valparaíso. Abajo foto de las casas.	Poste mi vojaĝis al la Isola della Giudecca, ĉar mi volis vidi la Chiesa del Redentore, sed ĝi estis fermita... sed la domoj tie memorigis Valparaíso-n al mi. Sube foto de tiuj domoj.
Después fui a la Isola de San Michele, esta isla es un verdadero cementerio, la cual está ubicada el noreste de la isla de Venecia. Abajo foto de la entrada del cementerio.	Poste mi iris al la Isola de San Michele. Tiu plena insulo estas tombejo, kiu estas lokata nordoriento de la insulo de Venecio. Sube foto de la enrirejo.
Foto dentro del cementerio.	Jen foto ene de la tombejo.
Es super interesante este cementerio, porque cada tumba tiene la foto de la persona que ahi yace (parece que eso es normal en toda Italia, pero no lo tengo muy claro).	Estas tre interesa ke ĉiu tombo havas foton de la mortulo sur ĝi.
Después fui a Murano, que es otra isla que queda al noreste de la Isola de San Michele, esta isla es super bonita también y lo que más me gustó de ella fue su Catedral. Abajo foto de la Catedral de Murano.	Poste mi iris al Murano, kiu estas alia insulo kiu estas lokata nordoriento de la Isola de San Michele, ĉi tiu insulo estas ankaŭ tre bela kaj mi vere ŝatis la Katedralon de Murano. Sube foto de la Katedralo de Murano.
Foto de un puente cerca de la Catedral de Murano.	Jen foto de ponto ĉirkaŭ la katedralo de Murano.
En la noche me devolví a la isla de Venecia, porque quería ver el mercado de navidad... éste era bastante parecido a los que había visto en Alemania.	Nokte mi reiris al la Venecio, ĉar mi volis vidi la Kristnaskmerkaton... kiu estas plimalpli simila al la merkatojn kiu oni povas vidi en Germanio
Tienda donde se vendía queso en el mercado de navidad.	Fromaĝvendejo en la Kristnaskmerkato.
tienda donde se vendía vono en el mercado de navidad.	Vinvendejo en la Kristnaskmerkato.
Y... al día siguiente fui para Roma, allí el primer lugar que visité fue el Vaticano. Abajo foto del Vaticano.	Kaj... je la sekvanta tago mi vojaĝis al Romo, kie la unua loko kiu mi vizitis estis la Vatikanon, sube foto de ĝi.
Yo al frente de la Basílica de San Pedro.	Jen mi antaŭ la Basiliko de Sankta Petro.
Foto dentro de la Basílica.	Foto ene de la Basiliko.
Foto dentro de la Basílica.	Foto ene de la Basiliko.
Foto dentro de la Basílica.	Foto ene de la Basiliko.
De todas las fotos que tengo esta es una de las que más me gusta, y la tomé fuera de la cuidad Vaticano.	Mi vere tre ŝatas tiun foton, mi fotografis tiun ekstere de la urbo Vatikano.
Foto del Coliseo.	Foto de la plena Koloseo.
Yo frente al Coliseo.	Jen mi antaŭ la Koloseo.
Foto del Panteón.	Sube foto de la Panteono.
Y finalmente foto de la Fontana de Trevi.	Finfine foto de la Fontana de Trevi.

Heidelberg

El 10 de diciembre visité Heidelberg, cuidad ubicada en la parte norte del estado de Baden-Würtemberg. Esta ciudad tiene atracciones bastante conocidas para ver, por ejemplo: el Castillo de Heidelberg y el Puente antiguo. Abajo Ke, yo, Pom, Kanin y Johanna en el castillo.	Je la 10-a de decembro mi vizitis Hajdelberg' lokata norde en la federacia lando Baden-Virtemberg'. Tiu urbo havas tre konatajn vidinaĵojn, ekzemple: la Kastelo de Hajdelberg' kaj la Malnova ponto. Sube Ke, mi, Pom, Kanin kaj Johanna ĉe la kastelo.
Abajo el Puente antiguo y el río Neckar.	Sube la Malnova ponto kaj la rivero Neckar'.
Abajo una foto dentro del castillo.	Sube foto ene de la kastelo.
Pom y el río Neckar.	Pom kaj la rivero Neckar'.
En el sótano del castillo se encuentra el Gran barril, pero antiguamente habían tres, pero hoy existe sólo uno. su ancho es aproximadamente de 7[m] y su largo de 8,5[m] y puede contener hasta aproximandamente 222.000[l].	La subteretaĝo de la kastelo havas grandan barelon, fakte ĝi havis tri barelon, sed hodiaŭ ekzistas nur unu kaj ĝi estas nomata La granda barelo de Hajdelberg'. Ĝia larĝo estas 7 metroj kaj ĝia longo estas 8,5 metroj kaj povas enhavi 222.000 litrojn.
Foto dentro del castillo.	Foto ene de la kastelo.
En la foto de abajo se puede ver a la izquierda el Museo alemán de la farmacia, el cual también esta ubicado dentro del castillo.	Je la suba foto, dekstre estas lokata laGermana farmacia muzeo, kiu ankaŭ estas lokata ene de la kastelo.
Ya mencioné antes que todas la cuidades alemanas, o al menos la mayor parte de ellas, tienen mercado de navidad en el mes de diciembre. Abajo Pom en el mercado de navidad.	Mi jam diris antaŭe ke ĉiuj urboj aŭ la plejparto de ili en Germanio havas kristnaskmerkaton je decembro. Sube Pom je la kristnaskmerkato.
Pom, yo y Johanna en el Puente antiguo de Heidelberg y detrás de nosotros el castillo.	Pom, mi kaj Johanna sur la Malnova ponto de Hajdelberg' kaj malantaŭe ni la kastelo.
Foto de la biblioteca de la Universidad de Heidelberg. Esta es una típica contrucción del periodo clásico en la cuidad.	Foto de la librarejo de la Universitato de Hajdelberg'. Ĝi estas klasika konstruaĵo.

Meine deutsche Familie

Abajo: Rita Jakobson, Ke, Kenneth y Gerald Jakobson. Conocí a los Jakobson en el mes de septiembre, en la degustación de vinos que hubo en Weierbach, y desde entonces nos reunimos bastante seguido. Ellos son unas personas muy amables y la verdad me han ayudado mucho por acá; con ellos y algunos otros amigos también hemos hecho pequeñas excursiones a localidades de las cercanías de Offenburg... o simplemente los visitamos para tener una tarde agradable.	Sube: Rita JAKOBSON, Ke, Kenneth kaj Ĝerald JAKOBSON. Mi konis la geedzojn Jakobson dum septembro, je la vingustumado en Vajerbaĥ', kaj ĝis nun ni kutime renkontiĝas. Ili estas tre afablaj personoj, kun kiuj mi, kaj kelkaj amikoj, faris etajn vojaĝojn al ĉirkaŭaj lokoj de Offenburg' aŭ simple nur viziti ilin por havi agrablajn konversaciojn.
Tampoco debo olvidar mencionar a mis buenos amigos: el Kenneth y la Ke. El Kenneth viene de China, más específicamente de Hong-Kong y lo conocí durante el curso de alemán en el mes de septiembre y también vive en la misma "pensión" que yo, pero en el piso de arriba. La Ke es una muy pero muy pequeña tailandesa :P y viene de Bangkok, y también la conocí durante el curso de alemán en Offenburg, pero actualmente estudia en Gengenbach y normalmente nos juntamos para ir a visitar a nuestra familia alemana los Jakobson. Abajo una foto de nosotros durante la hora de almuerzo.	Mi ne devas forgesi prezenti tre bonajn amikojn miajn ili estas Kennth und Ke. Kenneth estas ĉinano, fakte el devenas de Hong-Kong', kaj mi konis lin dum la germanligvkurso je septembro kaj ankaŭ li loĝas en la sama konstruaĵo ol mi, sed en la supra etaĝo. Ke estas eta eta eta ... eta tajlandanino :P kaj ŝi devenas de Bangkok, mi konis ŝin ankaŭ dum la germanlingvkurso en Offenburg', sed ŝi studas nuntempe en Gengenbaĥ kaj ni kutime renkontiĝas kune con nia familio Jakobson. Sube foto de ni dum la manĝado ĉe la Jakobson.

Ortenberg Schloss - Gengenbach

El 3 de dicienmbre fuimos con la Ke a visitar un castillo que queda en pueblito cerca de Offenburg, éste se llama Ortenberg, abajo una foto de ese castillo	Je la 3-a de decembro Ke kaj mi vizitis kastelon lokata en urbeto ĉirkaŭ Offenburg', tiu urbeto nomiĝas Ortenberg', kaj sube foto de tiu kastelo
En la foto de abajo una vista panorámica de Ortenberg desde el castillo	Je la suba foto oni povas vidi Ortenberg-on el la kastelo.
Abajo yo al lado de una de las torres del castillo.	Jen mi apud unu el la turoj de la kastelo.
En la actualidad el castillo sigue funcionando, pero como albergue juvenil o como hostal. Acá una foto de luno de los jardines interiores del castillo.	Nuntempe la kastelo funkcias kiel hotelo por junuloj aŭ gastdomo. Jen unu el la ĝardenoj ene la kastelo.
Una foto de cuandos nos ibamos del castillo.	Fine ni kiam ni lasis la kastelon.
Después fuimos a Gengenbach (donde vive la Ke), la idea era visitar los lugares que no había alcanzado a ver durante las excursiones de la FH. Abajo yo al lado del río Kinzig (este río también pasa por Offenburg)	Poste ni iris al Gengenbaĥ kie Ke loĝas, tie ni vizitis multajn lokojn kie mi ne konis dum antaŭaj vizitoj al la urbo. Sube foto de mi apude la rivero Kincig', tiu rivero fluas ankaŭ tra la urbo Offenburg'.
Después fuimos a un parque público que queda cerca del río Kinzig, donde vimos un cisne negro (la verdad nunca había visto uno)	Poste ni vizitis publikan parkon ĉirkaŭ la rivero Kincig', kaj sube foto de nigra cigno (mi neniam vidis tian) kiu ni trovis en la parko.
También fue la tremendaq sopresa cuando vi que en el parque había un ñandú, lo encontré super extraño así que obvio que tiré un par de fotos	Estis ankaŭ tre granda surprizo kiam mi vidis njanduon en ĉi tiu parko, do jen foto de ĝi
En el mismo parque también encontramos un reloj de sol (lógicamente acá los relojes de sol apuntan hacia el norte)	Poste ni trovis sunhorloĝon, kaj evidente la horloĝon ĉi tie indikas la nordon
Foto del centro de Gengenbach	Jen foto de la centro de Gengenbaĥ
Normalmente Gengenbach es super tradicional, pero esta vez pude encontrar una iglesia bastante moderna (me acordé un poco de la de Reñaca)	Kutime Gengenbaĥ estas tre tradicia, sed tiu fojo mi povis trovi tre modernan kirkon en la urbo
Abajo la "municipalidad" (ayuntamiento). Durante el periodo de adviento esta "municipalidad" tiene en todas las ventanas un día del mes de diciembre, así esta construcción es un verdadero calendario, super visitado por mucha gente de los alrededores	Sube foto de la urbkonsilejo. Dum advento ĉi tiu urbkonsilejo havas en ĉiu fenestro unu tago de la monato de decembro, tial tiu konstruaĵo estas vera adventkalendaro, kiu ĉiu estas tre vizitata
Yo frente a la "municipalidad" de Gengenbach	Jen mi antaŭ la urbkonsilejo de Gengenbaĥ
Abajo la Ke al lado de las brujas de la ciudad	Jen Ke kune kun la sorĉistinoj de la urbo

International evening 2005

El día se acercaba, todos los nuevos estudiantes de la Fachhochschule tenían que hacer una presentación acerca de su país (y ojalá con un poco de comida para la degustación), así el 23 de noviembre debía ocurrir el International Evening, y el día previo nos reunímos Alberto y yo en su casa para hacer las tradicionales "empanadas" chilenas para la presentación, y claro que también compramos un poco de vino, y lógicamente lo probamos mientras hacíamos las empanadas.	La tago alproksimiĝis, ĉiu la novstudantoj de la Faĥhoĥŝule devis fari prezentadon pri sia lando, je la 23-a de novembro ĝi devis okazi la International Evening, kaj la antaŭa tago Alberto kaj mi kunvenis en sia domo por fari la tradiciajn ĉiliajn "empanadojn", ankaŭ ni aĉetis ĉilian vinon por la prezentado, kaj ankaŭ ni trinkis iom dum la empanadfarado :P.
Abajo una foto de nuestras casi listas "empanaditas" chilenas, de verdad que parecían empanadas profesionales (y no es porque las hicieramos nosotros, pero...)	Jen foto de la preskaŭfaritaj ĉiliaj "empanadoj", ĝi vere aspektis kiel tradiciaj ĉiliaj empanadoj :D
Abajos nosotros, los chilenos (yo, Eduardo y Alberto) detrás de las empanadas y las dos botellas de vino chileno,	Jen ni, la ĉilianoj (mi, Edŭardo kaj Alberto), malantaŭe la empanadoj kaj du boteloj da ĉilia vino.
Acá los españolísimos: Juanjo, Juan y Julio.	Jen la hispananoj: Ĥŭanĥo, Ĥŭan kaj Ĥuljo.
Y bueno, nuestro público esperando por el inicio de la presentación.	Jen la personoj atendanta la komencon de la prezentado.
Lógico que la presentación de Chile tenía que ir primero. Esa vez Eduardo y yo presentamos, y cuando terminábamos la presentación sale el Alberto desde el público y comienza con el C-H-I, así que los tres chilenos terminamos coreando el CHI; de verdad fue la tremenda sorpresa la que se llevaron todos, nadie sabía nada, ni los organizadores, sólo nosotros, pero salió super bien y nos fuimos de aplausos.	Evidente, nia prezentado estis la unua el ĉiuj. Tiu foje Edŭardo kaj mi prezentis nian landon al ĉiuj la ĉeestantoj. Kiam ni finigis la prezentado Alberto surprize ekkriis la tradician C-H-I-on, kaj evidente ni kriis ankaŭ kun li, t.e.: "C-H-I CHI, L-E LE, CHI CHI CHI, LE LE LE, viva Chile!"; ĝi estis vere surprize, ĉar neniu atendis ion simila (ankaŭ la organizantoj ne sciis), sed ĝi estis tre tro multe da bone :P
Abajo los mexicanos cantando sus rancheras (había más de un alemán que también se las sabía o las tarareaba)	Jen la meksikanoj kiuj kantis multaj "rancheras".
Abajo Kenneth y Ji presentando su tierra natal China al público.	Jen Kenneth kaj Ĵi, kiuj prezentis ilian landon (Ĉinio) al la ĉeestantoj.
Y el infaltable Paulino de Portugal, que hizo una presentación "muito engraçada" y además hizo un par de demostraciones de cómo tomar vino desde la "bota".	Jen Paŭlino el Portugalo, kiu faris tre amuza prezentado kaj ankaŭ li montris al ni kiel trinki vinon el sia "bota".
Abajo la Montse detrás de la comida mexicana.	Jen Montse malantaŭ la meksika manĝaĵoj.
Abajo la Marilín detrás de los dulces de Panamá.	Jen Marilin malantaŭ la panama konfitaĵoj.
Acá todos los tipos de comida que "le llevaba" el buffet, lógicamente esta foto la sacamos antes de que llegaran los comensales.	Jen multaj klasoj de manĝaĵoj sur la tablo, evidente antaŭ la manĝado :P
Finalmente después de la presentación y del buffet había fiesta en la FH (Fachhochschule). Abajo o Mateta, o Pépe, el Pekka, el Michael e o Geraldo durante la fiesta.	Poste la prezentado kaj la manĝado de la tradiciaj manĝaĵoj el la diversaj partoj el la mondo, okazis feston en la universitato, jen foto de Mateta, Pepe, Pekka, Majkel kaj Ĝeraldo dum la festo.

Donde la Ke - Gengenbach

El 20 de noviembre la Ke nos invitó a Gengenbach, porque esa vez quería cocinar comida tailandesa para celebrar la adquisición de su nueva casa :D. Abajo foto de mis amigos: Kanin, Ji, Ke y Pom.	Je la 20-a de novembro Ke invitis al ni al Gengenbaĥ, ĉar tiu fojo ŝi volis kuiri tajlanda manĝaĵo por ni, ĉar ŝi volis celebri ŝian novan domon :D. Jen foto de miaj amikoj: Kanin, Ĵi, Ke kaj Pom.
La comida tailandesa es super sabrosa, tal vez un poco dulce, pero también super picante, por suerte a mi me gusta la comida con ají (echo de menos el pebrecito chileno). Abajo foto de nosotros durante la celebración.	La tajlanda manĝaĵo estas tre tre gustuma, eble iom sukera, sed ankaŭ tro spica, sed mi ŝatas spican manĝaĵojn (mi sopiras la ĉilian pebreon). Jen foto de ni dum la celebraĵo.

Cumpleaños de Pekka

El 11 de noviembre fuel el cumpleaños de nuestro amigo de Finlandia: Pekka. Esa vez nos juntamos en mi "pensión", pero en el piso donde viven Geraldo y Pepe. Abajo: Simo, Kenneth, Geraldo, Paulino, yo y Pekka.	Je la 11-a de novembro estis la naskiĝtago de la nia amiko el Finnlando: Pekka. Tiu fojo kuniĝis en mia domo, sed en la etaĝo kie Ĝeraldo kaj Pepe loĝas. Sube: Simo, Kenneth, Ĝeraldo, Paŭlino, mi kaj Pekka.
Lo pasamos re bien, tomamos "algunas" cervezas, conversamos un rato mientras escuchábamos metal, y lógicamente metal finés, por ejemplo: Nightwish y Sonata Arctica. Abajo una curiosidad: foto de la versión en finés de Windows XP (del PC de Pekka).	Estis tre tre agrabla festo, ni nur trinkis "om da biero", parolis kaj aŭskultis metalon, evidente ankaŭ finnna metalon, ekzemple: Nightwish kaj Sonata Arctica. Jen kuriozaĵo: foto de finna versio de Vindozo XP (komputilo de Pekka).
Abajo: Kenneth, Simo y Geraldo.	Sube: Kenneth, Simo kaj Ĝeraldo.

Für meine Freunde, die etwas auf Deutsch lesen können :P

Hallo meine Freunde! Na ja, ich weiß dass ich muss jetzt lernen, aber ich habe ein sehr interesantes link über "facts und kurioses" von meinem land gefunden :D. So, wenn ihr ein bisschen zeit haben, musst ihr das lesen!! ha ha ha... Okay, viel Glück mit den Prüfungen, Ich drücke die Daumen, damit alles gut für euch klappt.

Caro - Mein Jahr in Chile 2004/05: "Facts und Kurioses"

París

Ufff... el mes se termina, pero hay que terminarlo como Dios manda, así que el 29 de octubre mis amigos brasileños y yo denuevo viajamos, pero esta vez fuera de Alemania, osea a Francia!, pero no a cualquier ciudad, sino que a París!!. Abajo una foto de una de las construcciones más importantes de París y del tipo más famoso del mundo :D	Ufff... la monato finiĝas, sed oni devas finigi ĝin grandioze, do je la 29-a de oktobro mi kaj miaj amikoj brasilanoj denove vojaĝis, sed tiu fojo ekster Germanio, tiel estas... Francio!, sed ne ajna urbo, anstataŭe Parizo!!. Jen foto de la plej grava konstruaĵo en Parizo kaj la plej fama ulo en la tuta mondo :D
Foto del río Sena.	Jen foto de la rivero Sejno.
Seguramente saben que Francia le regaló a EEUU la Estatua de la Libertad con motivo de la celebración del centenario de la independencia de EEUU (1886), posiblemente el regalo más caro de toda la historia!... y para el bicentenario de Francia, EEUU le regaló una copia de la antorcha de la estatua de la libertad (muchísimo más barata que toda la estatua, o no?)	Vi eble jam scias ke Francio donis al Usono la Statuo de la Libereco pro la jarcento de la sendependenco de Usono (1886), eble la plej multekosta donaco el la tuta historio!... kaj pro la dujarcento de Francio, Usono donis al ĝi kopion de la brulilo de la statuo de la libereco (pli pli malmultekosta ol la plena statuo, ĉu ne?)
La Avenida de los Campos Elíseos y el Arco de Triunfo.	La Avenuo de la Elizeaj Kampoj kaj la Triumfa Arco.
El Obelisco en la Plaza de la Concordia.	La Obelisko ĉe la Place de la Concorde.
La iglesia de Santa Magdalena.	La kirko de Sankta Magdalena.
Foto dentro de la iglesia.	Foto ene la kirko.
Foto en la entrada del Museo Louvre, pero ese día (nuestro primer día en París) estuvimos sólo en la entrada, porque queríamos ver también las otras construcciones importantes que tiene París.	Foto je la enirejo de la Muzeo Louvre, sed je tiu tago (nia unua tago en Parizo) ni vizitis nur la enirejo, ĉar ni volis vidi ankaŭ la aliajn gravajn konstruaĵojn.
Otra foto de la entrada del Museo Louvre.	Jen alia foto de la enirejo de la Muzeo Louvre.
Foto de la fachada de la Catedral de Notre Dame.	Foto de la antaŭa parto de la Katedralo de Notre Dame.
Foto dentro de la catedral.	Foto ene la katedralo.
Foto de la parte posterior de la catedral (según yo, es más bonita que la parte del frente).	Foto de la malantaŭa parto de la katedralo (laŭ mi, pli bela al la antaŭa parto).
El segundo día en la mañana fuimos al Arco de Triunfo, y ésta es la primera foto que hice estando sobre el Arco de Triunfo, desde aquí fotografié el Arco de la Defensa.	Je la dua tago matene, ni iris al la Triumfa Arko, kaj jen la unua foto ke mi faris sur la Triumfa Arko, je tiu foto mi fotografis la Arko de la Defendo.
Abajo yo, descansando sobre el Arco de Triunfo. En la foto parece que fuera un arco "normal", pero en realidad es super grande.	Jen mi ripozanta apude la Triumfa Arco. Ĝi aspektas kiel normala arko, sed vere ĝi estas tre tre granda kaj alta. Vidu la sekvanta foto...
Abajo mi amigo Pepe y el Arco de Triunfo, donde se puede ver el tamaño real del arco :D	Je la foto mia amiko Pepe kaj la Triumfa Arko, oni povas vidi la vera grando de tiu arko :D
Foto de Les Invalides.	Jen foto de Les Invalides.
Foto de la Torre Eiffel y yo en la noche :D	Jen foto de la Turo Eiffel kaj mi en la nokto :D
Esa noche también subimos la Torre Eiffel, es super super grande... de hecho se pueden ver unos paisajes muy buenos de toda la ciudad iluminada. Abajo Foto del rio Sena.	Tiu nokto ni ankaŭ eniris en la Turo Eiffel, ĝi estas tre tre grandioza... oni povas vidi tre belaj pejzaĝoj, ĉar la tuta urbo estas plene lumigita. Jen foto de la rivero Sejno.
Foto del Arco de Triunfo iluminado.	Jen foto de la lumigita Triumfa Arko.
Y dentro de la Torre Eiffel, en la parte de más arriba están las banderas de muchos países del mundo con sus respectivas capitales, y lógicamente la bandera de Chile. Debajo de todas las banderas está escrita la distancia desde París hasta las respectivas capitales.	Kaj ene la Turo Eiffel, en ĝia supra parto, estas la plejparto de la flagoj el la mondo kun la nomoj de siaj plej gravaj urboj, kaj evidente la flago de Ĉilio. Ĉiu flago havas ankaŭ la distanco inter Parizo kaj ĉiu grava urbo.
El tercer día fuimos finalmente al Museo de Louvre. Abajo foto dentro del museo.	Je la tria tago ni vizitis finfine la Muzeo Louvre. Jen foto ene la Muzeo.
el museo es super grande, tiene un subterráneo y omo tres pisos más. Esa vez entramos como a las 10:00a y salimos de ahí como a las 4:00p y aún así no lo pude recorrer entero, tiene muchas muchísimas cosas para ver ... ufff ... pero es muy muy grande.	La muzeo havas subteretaĝo kaj ankaŭ tri etaĝoj, tiu muzeo estas tre tre granda, ni eniris en ĝi plimalpli ĉirkaŭ la 10:00a kaj ni eliris ĉirkaŭ la 4:00p kaj mi ne povis vidi ĝin plene, ĝi havas tre multaj vidindaj aĵoj.... ufff... sed tre tre granda.
Foto de la Venus de Milo.	Jen foto de la fama Venus de Milo.
Para terminar el día fuimos al Moulan Rouge, y en esa calle habían muchas "sexshops" y también hartos cabarets. Abajo yo al frente del Moulan Rouge.	Por finiĝi la tagon ni iris a la Moulan Rouge, je tiu strato estis pli multaj "sexshops" kaj multaj kabaredoj. Jen mi antaŭ la Moulan Rouge.
... y no hay Francia sin francesinhas ;)	Jen mi kaj "francesinhas" ;)
El cuarto día visitamos la Basílica de San Denis, y fue la tremenda sorpresa encontrarme que el patrono de ahí es el Padre Hurtado!	Je la kvara tago ni vizitis la Baziliko de Sankta Denis, kaj estis tre tre bona suprizo trovi ke la zorganto de tiu baziliko estas Alberto Hurtado!
Foto de la Basílica de San Denis.	Jen foto de la Baziliko de Sankta Denis.
Después de eso fuimos al Palacio de Versalles. Abajo una foto de nosotros como equipo de fútbol.	Poste ni vizitis la Kastelo de Versajlo. Jen foto de ni kiel teamo.
Los jardines del Palacio de Versalles son inmensamente grandes, de verdad este es un lugar digno de visitar. Abajo una panorámica del "patio" del Palacio de Versalles.	La ĝardenoj de la Kastelo de Versajlo estas tre tre granda kaj amuza, ĝi estas vere vidinda loko. Jen panorama foto de la ĝardenoj.
Después nos fuimos raudo y veloz al Arco de la Defensa, porque ese día teníamos que volver a Offenburg y el viaje igual es largo. Foto tomada desde el Arco de la Defensa.	Poste ni rapide iris al la Arko de la Defenso, ĉar poste reiro al Ofenburg' daŭras multe. Jen foto el la Arko de la Defenso.
Foto del Arco de la Defensa.	Jen foto de la Arko de la Defenso.
Foto de uno del los edificios "modernosos" que están cerca del Arco de la Defensa.	Foto de unu el la modernaj konstruaĵoj ĉirkau la Arko de la Defenso.
Y finalmente una foto de la Basílica de Sacré Coeur.	Jen foto de la Baziliko de Sacré Coeur.

Neuschwanstein

El 22 de octubre viajé con mis amigos brasileños al castillo de Neuschwanstein también conocido como el castillo de la cenicienta, pero este era en realidad nuestro itinerario completo Konstanz Füsen Neuschwanstein Ulm Abajo estamos casi al frente del Wohnheim (que es como el equivalente a la pensión): yo, Geraldo, Pepe, Tiago y Andre.	Je la 22-a de oktobro mi faris kun miaj amikoj brasilianoj al la kastelo de Nojŝvanŝtajn' aunkaŭ konata kiel la kastelo de la Cindrulino, sed nia plena vojaĝplano estas: Konstanc' Fisen' Nojŝvanŝtajn' Ulm' Sube estas ni antaŭe nia domo (Vonhajm'): mi, Ĝeraldo, Pepe, Tiago kaj Andre.
Nosotros durante el viaje :P	Jen ni dum la vojaĝo :P
Finalmente llegamos a nuestro primer destino Konstanz, es una ciudad muy bonita que queda al lado del Lago de Constanza (en alemán Bodensee). Abajo una foto del centro de la ciudad.	Finfine ni alvenis al Konstanc', ĝi estas tre bela urbo kaj ĝi estas apude la Konstanca lago (germane Bodensee). Jen foto de la centro de la urbo.
y una foto del Lago de Constanza.	kaj jen foto de la Konstanca lago.
Abajo estamos nosotros mientras viajábamos a Füssen.	Jen ni dum la voĝajo al Fisen.
Foto al atardecer del Lago Constanza mientras viajábamos a Füssen.	Jen foto de la Konstanca lago dum la vojaĝo al Fisen.
Otra foto del Lago Constanza.	Jen alia foto de la Konstanca lago.
Llegamos super tarde a Füssen, eran como las 10:00p, y lógicamente ya no valía la pena visitar el castillo tan tarde, así que buscamos algún albergue por ahí cerca para pasar la noche, porque normalmente los albergues juveniles son mucho más baratos que los hoteles. Bueno... al día siguiente nos levantamos temprano y partimos al castillo de Neuschwanstein, y cuando llegamos allí había mucha gente de hartas partes del mundo, me acuerdo de haber escuchado gente que hablaba francés, inglés, coreano, chino, castellano, italiano y demás que también otros idiomas, pero no me dí cuenta de los demás. Abajo hay una foto de otro castillo que queda cerca del Castillo de Neuschwanstein (o de la cenicienta).	Ni alvenis en Fisen tre malfrue, eble ĉirkaŭ la 10:00p, tial ni ne tuj vizitis la kastelo de la Cindrulino, anstataŭ ni serĉis jungastejon por tranokti, ĉar la jungastejoj estas pli malmultkosta ol la normalaj hoteloj. Nu, je la sekvanta tago ni maldormiĝis frue, ĉar ni devis iri al la Nojŝvanŝtajn' , kaj kiam ni alvienis al tie estis tre multe da diversaj personoj el la diversaj partoj el la mondo, mi aŭskultis personojn kiuj parolis la francan, la anglan, la korean, la ĉinan, la hispanan, la italan kaj eble aliaj lingvojn. Jen foto de unu kastelo ĉirkaŭe la Kastelo de Nojŝvanŝtajn (de la Cindrulino).
Foto del mismo castillo pero con paisaje.	Jen foto de la sama kastelo kun ĝia pejzaĝo.
Finalmnte llegamos al castillo de la cenicienta (Neuschwanstein), y de verdad que es igualito al que sale en el logo de Disney y en la película. Abajo una foto del patio interior.	Finfine ni alvenis al la kastelo de la Cindrulino (Nojŝvanŝtajn), ĝi estas same kial la kastelo de la Cindrulino en la filmo de Disney. Jen foto de ni en unu el sia korto.
Acá nosotros denuevo :P	Jen ni denove :P
Una foto del castillo completo.	Jen foto de la plena kastelo.
Después de visitar Neischwanstein fuimos a Ulm, esta ciudad tiene la catedral gótica más alta del mundo, abajo un a foto de ella.	Poste viziti la Nojŝvanŝtajn ni vojaĝis al la urbo Ulm', tiu urbo havas la plej alta gotika katedralo en la tuta mondo, jen foto de ĝi.
Abajo nosotros al frente de la biblioteca de Ulm (esa pirámide).	Jen estas ni antaŭ la biblioteko de Ulm' (piramido).
Tal vez ya saben que en Ulm nació el famoso físico Albert Einstein, quien publicó su teoría de la relatividad especial en 1905, por eso en el año 2005 se recuerda el centenario de esta fecha y los aportes que hizo a la física contemporánea como: 2005 el año de la física.	Eble vi jam scias ke en Ulm' naskiĝis la fama fizikisto Albert EINSTEIN (esperante Albert AJNŜTAJN) kiu en 1905 publikigis sian teorion de speciala relativeco, tial je la jaro 2005 oni memorigas la jarcento de tiu tre grava verko kaj siaj aldonaĵoj a la nova fiziko kiel: 2005 La Jaro de la Fiziko.
La fachada de este edificio es super interesante...	Tre interesa fasado de konstruaĵo en Ulm'.
Típica casa de Ulm.	Kutima domo en Ulm'.
Cuando volví a Offenburg, me dí cuenta que el jamón del sandwich tenía forma de una cara super chistosa :P...	Poste, kiam mi revenis al Ofenburg', mi rimarkis ke miaj sandviĉoj havis tre ridendan vizaĝon sur ili :P...