Offenburg 2005/06

Venezia - Roma

2006-04-02T20:48:00.000+02:00

El 20 de diciembre, la Elena y yo nos juntamos en el aeropuerto de Hahn (cerca de Frankfurt en Alemania), porque ese día ibamos a viajar a Venecia. Ese día llegamos a Venecia a eso de las 5:00p, e inmediatamente nos pusimos en búsqueda del hostal que habíamos reservado y aprovechamos de sacar un par de fotos mientras buscábamos. Abajo una foto de un reloj de 24 horas, cerca del puente de Rialto.	Je la 20-a de decembro, Elena kaj mi renkontis en la flughaveno de Han' (ĉirkaŭ Frankfurt' en Germanio), ĉar tiu tago ni flugis al Venecio. Tiu tago ni alvenis tie ĉirkaŭ la 5:00p, kaj tuj ni serĉis nian hotelon kaj fotografis kelkaj vidindaĵojn. Sube foto de kuriozaĵo: 24-hora horloĝo, ĉirkaŭ la ponto de Rialto.

Foto desde el puente Rialto.	Sube foto el la ponto de Rialto.

Venecia es una ciudad con calles muy angostas y muy largas, y en las cuales hay muchas tiendas donde se pueden ver diferentes cuirosidades, y al final de cada una de esas calles siempre se pueden encontrar unas pequeñas plazas llamadas Campo (pl: Campi)	Venezio estas urbo kun tre mallarĝaj kaj ankaŭ longaj stratoj, en ĉiu strato estas multe da vendejoj kaj oni povas vidi multaj kuriozaj vidindaĵoj kaj antikvaĵoj, kaj je la fino de de ĉiu mallarĝa strato oni povas ĉiam trovi malgrandaj placoj itale nomataj Campi

Abajo las típicas máscaras que se usan durante el carnaval en Venecia, de hecho se pueden encontrar muchas tiendas donde se venden este tipo de máscaras, e incluso encontramos una tienda donde se fabricaron las máscaras para la película Ojos bien cerrados	Jen kutimaj maskoj uzataj dum la fama karnavalo, fakte oni povas trovi multe da maskvendejojn en Venecio kaj kurioze ni trovis maskvendejon en kiu oni faris maskojn por la filmo Eyes wide shut

Palacio Ducal en la Plaza San Marco en la noche.	Palaco Dukal' en la Placo Sankta Marko, nokte.

La Elena y yo frente a la Basílica de San Marco	Elena kaj mi antaŭ la Baziliko de Sankta Marco

Calle típica de Venecia.	Jen kutima strato de Venecio.

Durante el viaje a Venecia nos quedamos en un hostal cerca del puente de Rialto, y cuando lo encontramos, nos llevamos la tremenda sorpresa, porque era super feo. Abajo foto del hostal.	Dum nia vojaĝo al Venecio, ni pernoktis en gastdomo ĉirkaŭ la ponto de Rialto, kaj kiam ni trovis tiun gastdomon ni pensis "tiu aspektas malbela". Sube foto de nia gastdomo.

... pero cuando entramos al hostal, nos dimos cuenta que era bastante bonito, super distinto a la fachada. Allí conocimos a unos tipos de Brasil, uno de Malasia y también a una gringa. Abajo foto del hostal.	...sed kiam ni eniris en la gastdomo, ĝi estis sufiĉe bona, tute malsama kiel sia ekstera fasado. Tie ni konis kelkaj junuloj el Brazilo, unu el Malasio kaj ankaŭ usonanino, kun kiuj ni tre bone longe paroladis. Jen foto ene la gastdomo.

Puente de Rialto en la mañana.	Ponto de Rialto, matene.

Típica góndola.	Jen kutimaj gondola.

En la foto de abajo tomé una foto desde la parte norte de la isla de Venecia, aquí fotografié el camino que une la isla con Venecia Mestre.	Sur la suba foto mi fotografis la vojon kiu kunigis la isulo de Venecio kun Venecio Mestre.

La parte norte de la isla es más moderna que la parte turística, y también se ve mucha menos gente por acá.	La norda parto de la insulo de Venecio estas laŭ mi, la plej moderna parto de ĝi, kaj ni ne vidis multajn turistojn tie.

En toda la isla de Venecia no se veían autos, sólo los vaportetto y las góndolas. Los vaporettos son como lanchas que funcionan como buses dentro de la isla, lógico que necesitan bencina para funcionar, así que auí le tomé una foto a la "estación de bencina".	En la tuta insulo ni ne vidis aŭtojn, nur vaporetto kaj gondola. La vaporetto-jn estas ŝipoj kiuj funkcias kiel busoj por la normala persontransportado, kaj evidente ĝi bezonas benzino por funkcii, do jen benzinpumpilo en la norda parto de la insulo.

La Elena fotografiando el paisaje.	Jen Elena fotografanta la pejzaĝon.

Foto del Campo S.S. Giovanni e Paolo.	Foto de la Campo S. S. Giovanni e Paolo.

También fuimos a la ista de Lido de Venezia, la que esta ubicada al sureste de Venecia. Esta isla no es tan tradicional como Venecia, es más moderna, algo así como la diferencia entre Viña y Valparaíso es la que hay entre Lido y Venecia. Abajo la Elena y yo en Lido.	Ankaŭ ni vojaĝis al insulo Lido de Venezia kiu estas lokata ĉirkaŭ Venecio. Tiu insulo ne estas tre tradicia kiel Venecio, ĝi estas pli moderna, kaj tie ni povis trovi aŭtojn. Sube Elena kaj mi je Lido.

En la playa en Lido encontramos muchas casitas, pero nunca supimos para qué servían... igual teníamos nuestras teorías, pero nada concreto...	En la plaĝon, en Lido, ni trovis multajn dometojn, sed ni vere ne sciis kial tiu dometojn ekzistas, kiu estas la celo de tiuj dometoj?

Después volvimos a la isla de Venecia, y volvimos para comer algo típico de allá... claro... así que fuimos a un restorant cerca del Campo Giovanni e Paolo y ahí pedimos uns ravioles y ñoquis creo, con vino también, los más caros de mi vida... 10€ me salió el plato de comida, pero bueno, había que darse el gusto.	Poste ni reiris al la insulo de Venecio kaj ni decidis ke ni devis manĝi kutiman italan manĝaĵon, tial ni iris al restoracio ĉirkaŭ la Campo Giovanni e Paolo kaj ni mendis... tiufoje la menuo kostis 10€ pro persono :S ... sed ni manĝis italan :D

Al día siguiente la Elena se tenía que ir a Alemania de nuevo, así que yo me quedé para seguir recorriendo, ese día visité el Istituto di Architettura. Abajo foto del instituto.	Je la sekvanta tago, Elena devis reiri al Germanio, sed mi restis tie, kaj tiu tago mi vizitis la Istituto Univ. di Architettura. Sube foto de ĝi.

Después me fui a la Isola della Giudecca, porque quería ver la Chiesa del Redentore, pero estaba cerrada... pero las casas por allí me recordaron mucho a Valparaíso. Abajo foto de las casas.	Poste mi vojaĝis al la Isola della Giudecca, ĉar mi volis vidi la Chiesa del Redentore, sed ĝi estis fermita... sed la domoj tie memorigis Valparaíso-n al mi. Sube foto de tiuj domoj.

Después fui a la Isola de San Michele, esta isla es un verdadero cementerio, la cual está ubicada el noreste de la isla de Venecia. Abajo foto de la entrada del cementerio.	Poste mi iris al la Isola de San Michele. Tiu plena insulo estas tombejo, kiu estas lokata nordoriento de la insulo de Venecio. Sube foto de la enrirejo.

Foto dentro del cementerio.	Jen foto ene de la tombejo.

Es super interesante este cementerio, porque cada tumba tiene la foto de la persona que ahi yace (parece que eso es normal en toda Italia, pero no lo tengo muy claro).	Estas tre interesa ke ĉiu tombo havas foton de la mortulo sur ĝi.

Después fui a Murano, que es otra isla que queda al noreste de la Isola de San Michele, esta isla es super bonita también y lo que más me gustó de ella fue su Catedral. Abajo foto de la Catedral de Murano.	Poste mi iris al Murano, kiu estas alia insulo kiu estas lokata nordoriento de la Isola de San Michele, ĉi tiu insulo estas ankaŭ tre bela kaj mi vere ŝatis la Katedralon de Murano. Sube foto de la Katedralo de Murano.

Foto de un puente cerca de la Catedral de Murano.	Jen foto de ponto ĉirkaŭ la katedralo de Murano.

En la noche me devolví a la isla de Venecia, porque quería ver el mercado de navidad... éste era bastante parecido a los que había visto en Alemania.	Nokte mi reiris al la Venecio, ĉar mi volis vidi la Kristnaskmerkaton... kiu estas plimalpli simila al la merkatojn kiu oni povas vidi en Germanio

Tienda donde se vendía queso en el mercado de navidad.	Fromaĝvendejo en la Kristnaskmerkato.

tienda donde se vendía vono en el mercado de navidad.	Vinvendejo en la Kristnaskmerkato.

Y... al día siguiente fui para Roma, allí el primer lugar que visité fue el Vaticano. Abajo foto del Vaticano.	Kaj... je la sekvanta tago mi vojaĝis al Romo, kie la unua loko kiu mi vizitis estis la Vatikanon, sube foto de ĝi.

Yo al frente de la Basílica de San Pedro.	Jen mi antaŭ la Basiliko de Sankta Petro.

Foto dentro de la Basílica.	Foto ene de la Basiliko.

Foto dentro de la Basílica.	Foto ene de la Basiliko.

Foto dentro de la Basílica.	Foto ene de la Basiliko.

De todas las fotos que tengo esta es una de las que más me gusta, y la tomé fuera de la cuidad Vaticano.	Mi vere tre ŝatas tiun foton, mi fotografis tiun ekstere de la urbo Vatikano.

Foto del Coliseo.	Foto de la plena Koloseo.

Yo frente al Coliseo.	Jen mi antaŭ la Koloseo.

Foto del Panteón.	Sube foto de la Panteono.

Y finalmente foto de la Fontana de Trevi.	Finfine foto de la Fontana de Trevi.

Heidelberg

2006-03-05T20:22:00.000+01:00

El 10 de diciembre visité Heidelberg, cuidad ubicada en la parte norte del estado de Baden-Würtemberg. Esta ciudad tiene atracciones bastante conocidas para ver, por ejemplo: el Castillo de Heidelberg y el Puente antiguo. Abajo Ke, yo, Pom, Kanin y Johanna en el castillo.	Je la 10-a de decembro mi vizitis Hajdelberg' lokata norde en la federacia lando Baden-Virtemberg'. Tiu urbo havas tre konatajn vidinaĵojn, ekzemple: la Kastelo de Hajdelberg' kaj la Malnova ponto. Sube Ke, mi, Pom, Kanin kaj Johanna ĉe la kastelo.

Abajo el Puente antiguo y el río Neckar.	Sube la Malnova ponto kaj la rivero Neckar'.

Abajo una foto dentro del castillo.	Sube foto ene de la kastelo.

Pom y el río Neckar.	Pom kaj la rivero Neckar'.

En el sótano del castillo se encuentra el Gran barril, pero antiguamente habían tres, pero hoy existe sólo uno. su ancho es aproximadamente de 7[m] y su largo de 8,5[m] y puede contener hasta aproximandamente 222.000[l].	La subteretaĝo de la kastelo havas grandan barelon, fakte ĝi havis tri barelon, sed hodiaŭ ekzistas nur unu kaj ĝi estas nomata La granda barelo de Hajdelberg'. Ĝia larĝo estas 7 metroj kaj ĝia longo estas 8,5 metroj kaj povas enhavi 222.000 litrojn.

Foto dentro del castillo.	Foto ene de la kastelo.

En la foto de abajo se puede ver a la izquierda el Museo alemán de la farmacia, el cual también esta ubicado dentro del castillo.	Je la suba foto, dekstre estas lokata laGermana farmacia muzeo, kiu ankaŭ estas lokata ene de la kastelo.

Ya mencioné antes que todas la cuidades alemanas, o al menos la mayor parte de ellas, tienen mercado de navidad en el mes de diciembre. Abajo Pom en el mercado de navidad.	Mi jam diris antaŭe ke ĉiuj urboj aŭ la plejparto de ili en Germanio havas kristnaskmerkaton je decembro. Sube Pom je la kristnaskmerkato.

Pom, yo y Johanna en el Puente antiguo de Heidelberg y detrás de nosotros el castillo.	Pom, mi kaj Johanna sur la Malnova ponto de Hajdelberg' kaj malantaŭe ni la kastelo.

Foto de la biblioteca de la Universidad de Heidelberg. Esta es una típica contrucción del periodo clásico en la cuidad.	Foto de la librarejo de la Universitato de Hajdelberg'. Ĝi estas klasika konstruaĵo.

Meine deutsche Familie

2006-02-17T20:12:00.000+01:00

Abajo: Rita Jakobson, Ke, Kenneth y Gerald Jakobson. Conocí a los Jakobson en el mes de septiembre, en la degustación de vinos que hubo en Weierbach, y desde entonces nos reunimos bastante seguido. Ellos son unas personas muy amables y la verdad me han ayudado mucho por acá; con ellos y algunos otros amigos también hemos hecho pequeñas excursiones a localidades de las cercanías de Offenburg... o simplemente los visitamos para tener una tarde agradable.	Sube: Rita JAKOBSON, Ke, Kenneth kaj Ĝerald JAKOBSON. Mi konis la geedzojn Jakobson dum septembro, je la vingustumado en Vajerbaĥ', kaj ĝis nun ni kutime renkontiĝas. Ili estas tre afablaj personoj, kun kiuj mi, kaj kelkaj amikoj, faris etajn vojaĝojn al ĉirkaŭaj lokoj de Offenburg' aŭ simple nur viziti ilin por havi agrablajn konversaciojn.

Tampoco debo olvidar mencionar a mis buenos amigos: el Kenneth y la Ke. El Kenneth viene de China, más específicamente de Hong-Kong y lo conocí durante el curso de alemán en el mes de septiembre y también vive en la misma "pensión" que yo, pero en el piso de arriba. La Ke es una muy pero muy pequeña tailandesa :P y viene de Bangkok, y también la conocí durante el curso de alemán en Offenburg, pero actualmente estudia en Gengenbach y normalmente nos juntamos para ir a visitar a nuestra familia alemana los Jakobson. Abajo una foto de nosotros durante la hora de almuerzo.	Mi ne devas forgesi prezenti tre bonajn amikojn miajn ili estas Kennth und Ke. Kenneth estas ĉinano, fakte el devenas de Hong-Kong', kaj mi konis lin dum la germanligvkurso je septembro kaj ankaŭ li loĝas en la sama konstruaĵo ol mi, sed en la supra etaĝo. Ke estas eta eta eta ... eta tajlandanino :P kaj ŝi devenas de Bangkok, mi konis ŝin ankaŭ dum la germanlingvkurso en Offenburg', sed ŝi studas nuntempe en Gengenbaĥ kaj ni kutime renkontiĝas kune con nia familio Jakobson. Sube foto de ni dum la manĝado ĉe la Jakobson.

Ortenberg Schloss - Gengenbach

2006-02-15T19:57:00.000+01:00

El 3 de dicienmbre fuimos con la Ke a visitar un castillo que queda en pueblito cerca de Offenburg, éste se llama Ortenberg, abajo una foto de ese castillo	Je la 3-a de decembro Ke kaj mi vizitis kastelon lokata en urbeto ĉirkaŭ Offenburg', tiu urbeto nomiĝas Ortenberg', kaj sube foto de tiu kastelo

En la foto de abajo una vista panorámica de Ortenberg desde el castillo	Je la suba foto oni povas vidi Ortenberg-on el la kastelo.

Abajo yo al lado de una de las torres del castillo.	Jen mi apud unu el la turoj de la kastelo.

En la actualidad el castillo sigue funcionando, pero como albergue juvenil o como hostal. Acá una foto de luno de los jardines interiores del castillo.	Nuntempe la kastelo funkcias kiel hotelo por junuloj aŭ gastdomo. Jen unu el la ĝardenoj ene la kastelo.

Una foto de cuandos nos ibamos del castillo.	Fine ni kiam ni lasis la kastelon.

Después fuimos a Gengenbach (donde vive la Ke), la idea era visitar los lugares que no había alcanzado a ver durante las excursiones de la FH. Abajo yo al lado del río Kinzig (este río también pasa por Offenburg)	Poste ni iris al Gengenbaĥ kie Ke loĝas, tie ni vizitis multajn lokojn kie mi ne konis dum antaŭaj vizitoj al la urbo. Sube foto de mi apude la rivero Kincig', tiu rivero fluas ankaŭ tra la urbo Offenburg'.

Después fuimos a un parque público que queda cerca del río Kinzig, donde vimos un cisne negro (la verdad nunca había visto uno)	Poste ni vizitis publikan parkon ĉirkaŭ la rivero Kincig', kaj sube foto de nigra cigno (mi neniam vidis tian) kiu ni trovis en la parko.

También fue la tremendaq sopresa cuando vi que en el parque había un ñandú, lo encontré super extraño así que obvio que tiré un par de fotos	Estis ankaŭ tre granda surprizo kiam mi vidis njanduon en ĉi tiu parko, do jen foto de ĝi

En el mismo parque también encontramos un reloj de sol (lógicamente acá los relojes de sol apuntan hacia el norte)	Poste ni trovis sunhorloĝon, kaj evidente la horloĝon ĉi tie indikas la nordon

Foto del centro de Gengenbach	Jen foto de la centro de Gengenbaĥ

Normalmente Gengenbach es super tradicional, pero esta vez pude encontrar una iglesia bastante moderna (me acordé un poco de la de Reñaca)	Kutime Gengenbaĥ estas tre tradicia, sed tiu fojo mi povis trovi tre modernan kirkon en la urbo

Abajo la "municipalidad" (ayuntamiento). Durante el periodo de adviento esta "municipalidad" tiene en todas las ventanas un día del mes de diciembre, así esta construcción es un verdadero calendario, super visitado por mucha gente de los alrededores	Sube foto de la urbkonsilejo. Dum advento ĉi tiu urbkonsilejo havas en ĉiu fenestro unu tago de la monato de decembro, tial tiu konstruaĵo estas vera adventkalendaro, kiu ĉiu estas tre vizitata

Yo frente a la "municipalidad" de Gengenbach	Jen mi antaŭ la urbkonsilejo de Gengenbaĥ

Abajo la Ke al lado de las brujas de la ciudad	Jen Ke kune kun la sorĉistinoj de la urbo

International evening 2005

2006-02-02T16:47:00.000+01:00

El día se acercaba, todos los nuevos estudiantes de la Fachhochschule tenían que hacer una presentación acerca de su país (y ojalá con un poco de comida para la degustación), así el 23 de noviembre debía ocurrir el International Evening, y el día previo nos reunímos Alberto y yo en su casa para hacer las tradicionales "empanadas" chilenas para la presentación, y claro que también compramos un poco de vino, y lógicamente lo probamos mientras hacíamos las empanadas.	La tago alproksimiĝis, ĉiu la novstudantoj de la Faĥhoĥŝule devis fari prezentadon pri sia lando, je la 23-a de novembro ĝi devis okazi la International Evening, kaj la antaŭa tago Alberto kaj mi kunvenis en sia domo por fari la tradiciajn ĉiliajn "empanadojn", ankaŭ ni aĉetis ĉilian vinon por la prezentado, kaj ankaŭ ni trinkis iom dum la empanadfarado :P.

Abajo una foto de nuestras casi listas "empanaditas" chilenas, de verdad que parecían empanadas profesionales (y no es porque las hicieramos nosotros, pero...)	Jen foto de la preskaŭfaritaj ĉiliaj "empanadoj", ĝi vere aspektis kiel tradiciaj ĉiliaj empanadoj :D

Abajos nosotros, los chilenos (yo, Eduardo y Alberto) detrás de las empanadas y las dos botellas de vino chileno,	Jen ni, la ĉilianoj (mi, Edŭardo kaj Alberto), malantaŭe la empanadoj kaj du boteloj da ĉilia vino.

Acá los españolísimos: Juanjo, Juan y Julio.	Jen la hispananoj: Ĥŭanĥo, Ĥŭan kaj Ĥuljo.

Y bueno, nuestro público esperando por el inicio de la presentación.	Jen la personoj atendanta la komencon de la prezentado.

Lógico que la presentación de Chile tenía que ir primero. Esa vez Eduardo y yo presentamos, y cuando terminábamos la presentación sale el Alberto desde el público y comienza con el C-H-I, así que los tres chilenos terminamos coreando el CHI; de verdad fue la tremenda sorpresa la que se llevaron todos, nadie sabía nada, ni los organizadores, sólo nosotros, pero salió super bien y nos fuimos de aplausos.	Evidente, nia prezentado estis la unua el ĉiuj. Tiu foje Edŭardo kaj mi prezentis nian landon al ĉiuj la ĉeestantoj. Kiam ni finigis la prezentado Alberto surprize ekkriis la tradician C-H-I-on, kaj evidente ni kriis ankaŭ kun li, t.e.: "C-H-I CHI, L-E LE, CHI CHI CHI, LE LE LE, viva Chile!"; ĝi estis vere surprize, ĉar neniu atendis ion simila (ankaŭ la organizantoj ne sciis), sed ĝi estis tre tro multe da bone :P

Abajo los mexicanos cantando sus rancheras (había más de un alemán que también se las sabía o las tarareaba)	Jen la meksikanoj kiuj kantis multaj "rancheras".

Abajo Kenneth y Ji presentando su tierra natal China al público.	Jen Kenneth kaj Ĵi, kiuj prezentis ilian landon (Ĉinio) al la ĉeestantoj.

Y el infaltable Paulino de Portugal, que hizo una presentación "muito engraçada" y además hizo un par de demostraciones de cómo tomar vino desde la "bota".	Jen Paŭlino el Portugalo, kiu faris tre amuza prezentado kaj ankaŭ li montris al ni kiel trinki vinon el sia "bota".

Abajo la Montse detrás de la comida mexicana.	Jen Montse malantaŭ la meksika manĝaĵoj.

Abajo la Marilín detrás de los dulces de Panamá.	Jen Marilin malantaŭ la panama konfitaĵoj.

Acá todos los tipos de comida que "le llevaba" el buffet, lógicamente esta foto la sacamos antes de que llegaran los comensales.	Jen multaj klasoj de manĝaĵoj sur la tablo, evidente antaŭ la manĝado :P

Finalmente después de la presentación y del buffet había fiesta en la FH (Fachhochschule). Abajo o Mateta, o Pépe, el Pekka, el Michael e o Geraldo durante la fiesta.	Poste la prezentado kaj la manĝado de la tradiciaj manĝaĵoj el la diversaj partoj el la mondo, okazis feston en la universitato, jen foto de Mateta, Pepe, Pekka, Majkel kaj Ĝeraldo dum la festo.

Donde la Ke - Gengenbach

2006-02-02T16:43:00.000+01:00

El 20 de noviembre la Ke nos invitó a Gengenbach, porque esa vez quería cocinar comida tailandesa para celebrar la adquisición de su nueva casa :D. Abajo foto de mis amigos: Kanin, Ji, Ke y Pom.	Je la 20-a de novembro Ke invitis al ni al Gengenbaĥ, ĉar tiu fojo ŝi volis kuiri tajlanda manĝaĵo por ni, ĉar ŝi volis celebri ŝian novan domon :D. Jen foto de miaj amikoj: Kanin, Ĵi, Ke kaj Pom.

La comida tailandesa es super sabrosa, tal vez un poco dulce, pero también super picante, por suerte a mi me gusta la comida con ají (echo de menos el pebrecito chileno). Abajo foto de nosotros durante la celebración.	La tajlanda manĝaĵo estas tre tre gustuma, eble iom sukera, sed ankaŭ tro spica, sed mi ŝatas spican manĝaĵojn (mi sopiras la ĉilian pebreon). Jen foto de ni dum la celebraĵo.

Cumpleaños de Pekka

2006-02-02T16:35:00.000+01:00

El 11 de noviembre fuel el cumpleaños de nuestro amigo de Finlandia: Pekka. Esa vez nos juntamos en mi "pensión", pero en el piso donde viven Geraldo y Pepe. Abajo: Simo, Kenneth, Geraldo, Paulino, yo y Pekka.	Je la 11-a de novembro estis la naskiĝtago de la nia amiko el Finnlando: Pekka. Tiu fojo kuniĝis en mia domo, sed en la etaĝo kie Ĝeraldo kaj Pepe loĝas. Sube: Simo, Kenneth, Ĝeraldo, Paŭlino, mi kaj Pekka.

Lo pasamos re bien, tomamos "algunas" cervezas, conversamos un rato mientras escuchábamos metal, y lógicamente metal finés, por ejemplo: Nightwish y Sonata Arctica. Abajo una curiosidad: foto de la versión en finés de Windows XP (del PC de Pekka).	Estis tre tre agrabla festo, ni nur trinkis "om da biero", parolis kaj aŭskultis metalon, evidente ankaŭ finnna metalon, ekzemple: Nightwish kaj Sonata Arctica. Jen kuriozaĵo: foto de finna versio de Vindozo XP (komputilo de Pekka).

Abajo: Kenneth, Simo y Geraldo.	Sube: Kenneth, Simo kaj Ĝeraldo.

Für meine Freunde, die etwas auf Deutsch lesen können :P

2006-01-31T11:42:00.000+01:00

Hallo meine Freunde! Na ja, ich weiß dass ich muss jetzt lernen, aber ich habe ein sehr interesantes link über "facts und kurioses" von meinem land gefunden :D. So, wenn ihr ein bisschen zeit haben, musst ihr das lesen!! ha ha ha... Okay, viel Glück mit den Prüfungen, Ich drücke die Daumen, damit alles gut für euch klappt.

Caro - Mein Jahr in Chile 2004/05: "Facts und Kurioses"

París

2006-01-30T16:09:00.000+01:00

Ufff... el mes se termina, pero hay que terminarlo como Dios manda, así que el 29 de octubre mis amigos brasileños y yo denuevo viajamos, pero esta vez fuera de Alemania, osea a Francia!, pero no a cualquier ciudad, sino que a París!!. Abajo una foto de una de las construcciones más importantes de París y del tipo más famoso del mundo :D	Ufff... la monato finiĝas, sed oni devas finigi ĝin grandioze, do je la 29-a de oktobro mi kaj miaj amikoj brasilanoj denove vojaĝis, sed tiu fojo ekster Germanio, tiel estas... Francio!, sed ne ajna urbo, anstataŭe Parizo!!. Jen foto de la plej grava konstruaĵo en Parizo kaj la plej fama ulo en la tuta mondo :D

Foto del río Sena.	Jen foto de la rivero Sejno.

Seguramente saben que Francia le regaló a EEUU la Estatua de la Libertad con motivo de la celebración del centenario de la independencia de EEUU (1886), posiblemente el regalo más caro de toda la historia!... y para el bicentenario de Francia, EEUU le regaló una copia de la antorcha de la estatua de la libertad (muchísimo más barata que toda la estatua, o no?)	Vi eble jam scias ke Francio donis al Usono la Statuo de la Libereco pro la jarcento de la sendependenco de Usono (1886), eble la plej multekosta donaco el la tuta historio!... kaj pro la dujarcento de Francio, Usono donis al ĝi kopion de la brulilo de la statuo de la libereco (pli pli malmultekosta ol la plena statuo, ĉu ne?)

La Avenida de los Campos Elíseos y el Arco de Triunfo.	La Avenuo de la Elizeaj Kampoj kaj la Triumfa Arco.

El Obelisco en la Plaza de la Concordia.	La Obelisko ĉe la Place de la Concorde.

La iglesia de Santa Magdalena.	La kirko de Sankta Magdalena.

Foto dentro de la iglesia.	Foto ene la kirko.

Foto en la entrada del Museo Louvre, pero ese día (nuestro primer día en París) estuvimos sólo en la entrada, porque queríamos ver también las otras construcciones importantes que tiene París.	Foto je la enirejo de la Muzeo Louvre, sed je tiu tago (nia unua tago en Parizo) ni vizitis nur la enirejo, ĉar ni volis vidi ankaŭ la aliajn gravajn konstruaĵojn.

Otra foto de la entrada del Museo Louvre.	Jen alia foto de la enirejo de la Muzeo Louvre.

Foto de la fachada de la Catedral de Notre Dame.	Foto de la antaŭa parto de la Katedralo de Notre Dame.

Foto dentro de la catedral.	Foto ene la katedralo.

Foto de la parte posterior de la catedral (según yo, es más bonita que la parte del frente).	Foto de la malantaŭa parto de la katedralo (laŭ mi, pli bela al la antaŭa parto).

El segundo día en la mañana fuimos al Arco de Triunfo, y ésta es la primera foto que hice estando sobre el Arco de Triunfo, desde aquí fotografié el Arco de la Defensa.	Je la dua tago matene, ni iris al la Triumfa Arko, kaj jen la unua foto ke mi faris sur la Triumfa Arko, je tiu foto mi fotografis la Arko de la Defendo.

Abajo yo, descansando sobre el Arco de Triunfo. En la foto parece que fuera un arco "normal", pero en realidad es super grande.	Jen mi ripozanta apude la Triumfa Arco. Ĝi aspektas kiel normala arko, sed vere ĝi estas tre tre granda kaj alta. Vidu la sekvanta foto...

Abajo mi amigo Pepe y el Arco de Triunfo, donde se puede ver el tamaño real del arco :D	Je la foto mia amiko Pepe kaj la Triumfa Arko, oni povas vidi la vera grando de tiu arko :D

Foto de Les Invalides.	Jen foto de Les Invalides.

Foto de la Torre Eiffel y yo en la noche :D	Jen foto de la Turo Eiffel kaj mi en la nokto :D

Esa noche también subimos la Torre Eiffel, es super super grande... de hecho se pueden ver unos paisajes muy buenos de toda la ciudad iluminada. Abajo Foto del rio Sena.	Tiu nokto ni ankaŭ eniris en la Turo Eiffel, ĝi estas tre tre grandioza... oni povas vidi tre belaj pejzaĝoj, ĉar la tuta urbo estas plene lumigita. Jen foto de la rivero Sejno.

Foto del Arco de Triunfo iluminado.	Jen foto de la lumigita Triumfa Arko.

Y dentro de la Torre Eiffel, en la parte de más arriba están las banderas de muchos países del mundo con sus respectivas capitales, y lógicamente la bandera de Chile. Debajo de todas las banderas está escrita la distancia desde París hasta las respectivas capitales.	Kaj ene la Turo Eiffel, en ĝia supra parto, estas la plejparto de la flagoj el la mondo kun la nomoj de siaj plej gravaj urboj, kaj evidente la flago de Ĉilio. Ĉiu flago havas ankaŭ la distanco inter Parizo kaj ĉiu grava urbo.

El tercer día fuimos finalmente al Museo de Louvre. Abajo foto dentro del museo.	Je la tria tago ni vizitis finfine la Muzeo Louvre. Jen foto ene la Muzeo.

el museo es super grande, tiene un subterráneo y omo tres pisos más. Esa vez entramos como a las 10:00a y salimos de ahí como a las 4:00p y aún así no lo pude recorrer entero, tiene muchas muchísimas cosas para ver ... ufff ... pero es muy muy grande.	La muzeo havas subteretaĝo kaj ankaŭ tri etaĝoj, tiu muzeo estas tre tre granda, ni eniris en ĝi plimalpli ĉirkaŭ la 10:00a kaj ni eliris ĉirkaŭ la 4:00p kaj mi ne povis vidi ĝin plene, ĝi havas tre multaj vidindaj aĵoj.... ufff... sed tre tre granda.

Foto de la Venus de Milo.	Jen foto de la fama Venus de Milo.

Para terminar el día fuimos al Moulan Rouge, y en esa calle habían muchas "sexshops" y también hartos cabarets. Abajo yo al frente del Moulan Rouge.	Por finiĝi la tagon ni iris a la Moulan Rouge, je tiu strato estis pli multaj "sexshops" kaj multaj kabaredoj. Jen mi antaŭ la Moulan Rouge.

... y no hay Francia sin francesinhas ;)	Jen mi kaj "francesinhas" ;)

El cuarto día visitamos la Basílica de San Denis, y fue la tremenda sorpresa encontrarme que el patrono de ahí es el Padre Hurtado!	Je la kvara tago ni vizitis la Baziliko de Sankta Denis, kaj estis tre tre bona suprizo trovi ke la zorganto de tiu baziliko estas Alberto Hurtado!

Foto de la Basílica de San Denis.	Jen foto de la Baziliko de Sankta Denis.

Después de eso fuimos al Palacio de Versalles. Abajo una foto de nosotros como equipo de fútbol.	Poste ni vizitis la Kastelo de Versajlo. Jen foto de ni kiel teamo.

Los jardines del Palacio de Versalles son inmensamente grandes, de verdad este es un lugar digno de visitar. Abajo una panorámica del "patio" del Palacio de Versalles.	La ĝardenoj de la Kastelo de Versajlo estas tre tre granda kaj amuza, ĝi estas vere vidinda loko. Jen panorama foto de la ĝardenoj.

Después nos fuimos raudo y veloz al Arco de la Defensa, porque ese día teníamos que volver a Offenburg y el viaje igual es largo. Foto tomada desde el Arco de la Defensa.	Poste ni rapide iris al la Arko de la Defenso, ĉar poste reiro al Ofenburg' daŭras multe. Jen foto el la Arko de la Defenso.

Foto del Arco de la Defensa.	Jen foto de la Arko de la Defenso.

Foto de uno del los edificios "modernosos" que están cerca del Arco de la Defensa.	Foto de unu el la modernaj konstruaĵoj ĉirkau la Arko de la Defenso.

Y finalmente una foto de la Basílica de Sacré Coeur.	Jen foto de la Baziliko de Sacré Coeur.

Neuschwanstein

2006-01-30T15:53:00.000+01:00

El 22 de octubre viajé con mis amigos brasileños al castillo de Neuschwanstein también conocido como el castillo de la cenicienta, pero este era en realidad nuestro itinerario completo Konstanz Füsen Neuschwanstein Ulm Abajo estamos casi al frente del Wohnheim (que es como el equivalente a la pensión): yo, Geraldo, Pepe, Tiago y Andre.	Je la 22-a de oktobro mi faris kun miaj amikoj brasilianoj al la kastelo de Nojŝvanŝtajn' aunkaŭ konata kiel la kastelo de la Cindrulino, sed nia plena vojaĝplano estas: Konstanc' Fisen' Nojŝvanŝtajn' Ulm' Sube estas ni antaŭe nia domo (Vonhajm'): mi, Ĝeraldo, Pepe, Tiago kaj Andre.

Nosotros durante el viaje :P	Jen ni dum la vojaĝo :P

Finalmente llegamos a nuestro primer destino Konstanz, es una ciudad muy bonita que queda al lado del Lago de Constanza (en alemán Bodensee). Abajo una foto del centro de la ciudad.	Finfine ni alvenis al Konstanc', ĝi estas tre bela urbo kaj ĝi estas apude la Konstanca lago (germane Bodensee). Jen foto de la centro de la urbo.

y una foto del Lago de Constanza.	kaj jen foto de la Konstanca lago.

Abajo estamos nosotros mientras viajábamos a Füssen.	Jen ni dum la voĝajo al Fisen.

Foto al atardecer del Lago Constanza mientras viajábamos a Füssen.	Jen foto de la Konstanca lago dum la vojaĝo al Fisen.

Otra foto del Lago Constanza.	Jen alia foto de la Konstanca lago.

Llegamos super tarde a Füssen, eran como las 10:00p, y lógicamente ya no valía la pena visitar el castillo tan tarde, así que buscamos algún albergue por ahí cerca para pasar la noche, porque normalmente los albergues juveniles son mucho más baratos que los hoteles. Bueno... al día siguiente nos levantamos temprano y partimos al castillo de Neuschwanstein, y cuando llegamos allí había mucha gente de hartas partes del mundo, me acuerdo de haber escuchado gente que hablaba francés, inglés, coreano, chino, castellano, italiano y demás que también otros idiomas, pero no me dí cuenta de los demás. Abajo hay una foto de otro castillo que queda cerca del Castillo de Neuschwanstein (o de la cenicienta).	Ni alvenis en Fisen tre malfrue, eble ĉirkaŭ la 10:00p, tial ni ne tuj vizitis la kastelo de la Cindrulino, anstataŭ ni serĉis jungastejon por tranokti, ĉar la jungastejoj estas pli malmultkosta ol la normalaj hoteloj. Nu, je la sekvanta tago ni maldormiĝis frue, ĉar ni devis iri al la Nojŝvanŝtajn' , kaj kiam ni alvienis al tie estis tre multe da diversaj personoj el la diversaj partoj el la mondo, mi aŭskultis personojn kiuj parolis la francan, la anglan, la korean, la ĉinan, la hispanan, la italan kaj eble aliaj lingvojn. Jen foto de unu kastelo ĉirkaŭe la Kastelo de Nojŝvanŝtajn (de la Cindrulino).

Foto del mismo castillo pero con paisaje.	Jen foto de la sama kastelo kun ĝia pejzaĝo.

Finalmnte llegamos al castillo de la cenicienta (Neuschwanstein), y de verdad que es igualito al que sale en el logo de Disney y en la película. Abajo una foto del patio interior.	Finfine ni alvenis al la kastelo de la Cindrulino (Nojŝvanŝtajn), ĝi estas same kial la kastelo de la Cindrulino en la filmo de Disney. Jen foto de ni en unu el sia korto.

Acá nosotros denuevo :P	Jen ni denove :P

Una foto del castillo completo.	Jen foto de la plena kastelo.

Después de visitar Neischwanstein fuimos a Ulm, esta ciudad tiene la catedral gótica más alta del mundo, abajo un a foto de ella.	Poste viziti la Nojŝvanŝtajn ni vojaĝis al la urbo Ulm', tiu urbo havas la plej alta gotika katedralo en la tuta mondo, jen foto de ĝi.

Abajo nosotros al frente de la biblioteca de Ulm (esa pirámide).	Jen estas ni antaŭ la biblioteko de Ulm' (piramido).

Tal vez ya saben que en Ulm nació el famoso físico Albert Einstein, quien publicó su teoría de la relatividad especial en 1905, por eso en el año 2005 se recuerda el centenario de esta fecha y los aportes que hizo a la física contemporánea como: 2005 el año de la física.	Eble vi jam scias ke en Ulm' naskiĝis la fama fizikisto Albert EINSTEIN (esperante Albert AJNŜTAJN) kiu en 1905 publikigis sian teorion de speciala relativeco, tial je la jaro 2005 oni memorigas la jarcento de tiu tre grava verko kaj siaj aldonaĵoj a la nova fiziko kiel: 2005 La Jaro de la Fiziko.

La fachada de este edificio es super interesante...	Tre interesa fasado de konstruaĵo en Ulm'.

Típica casa de Ulm.	Kutima domo en Ulm'.

Cuando volví a Offenburg, me dí cuenta que el jamón del sandwich tenía forma de una cara super chistosa :P...	Poste, kiam mi revenis al Ofenburg', mi rimarkis ke miaj sandviĉoj havis tre ridendan vizaĝon sur ili :P...

Schauinsland CME2005 Exkursion

2006-01-28T19:40:00.000+01:00

El 15 de oktubre todos los nuevos estudiantes de CME (Communication and Media Engineering) fuimos a Schauinsland, a una especia de jornada de integración. Abajo una foto del teleférico.	Je la 15-a de oktobro ĉiuj la novaj studantoj de CME (Communication and Media Engineering) iris al Ŝauinsland. Jen foto de la aertramo.

Vista aérea desde el teleférico.	Aera pejzaĵo de la aertramo.

Esta foto la tomamos como 4 veces antes de que saliera, porque andabamos cuidando de que no viniera ningún auto. Abajo: Alberto y yo.	Alberto kaj mi sur la strato :P

Acá: Quang, George, Prashant, Ignacio y abajo yo.	Sube: Kŭang, Ĝorĝ', Praŝant', Ignasjo kaj sube mi.

Foto de nosotros durante el almuerzo.	Foto de ni kaj iuj instruistoj dum la manĝo.

Rob, yo, Quang y Ralf.	Sube: Rob, mi, Kŭang kaj Ralf.

Abajo: Rob, yo, Antonio, Alberto y George.	Sube: Rob, mi, Antonjo, Alberto kaj Ĝorĝ'.

... ufff abajo estamos todos los que fuimos a la jornada y somos muchos para nombrarlos a todos, pero estamos casi la mayoría de CME2005 :D	...ufff jen ni estas tre multaj personoj, do mi ne skribas ĉiu la nomoj :P, sed ni estas la plejparto de CME2005 :D

Foto de la cabaña en la noche.	Jen ene la kabano en la nokto.

Al día siguiente fuimos a visitar una mina que quedaba cerca de la cabaña	Je la sekvankta tago ni eniris en minejo ĉirkaŭ la kabano, jen foto de ni

Y antes de volver a Offenburg almorzamos en un restorant que quedaba cerca del teleférico.	Antaŭ reveni al Ofenburg' ni manĝis en restoracio ĉirkaŭ la aertramejo.

Finalmente foto en la estación de Offenbrug.	Finfine foto je la trajnstacio en Ofenburg'.

Durbach - Sommer

2006-01-28T17:34:00.000+01:00

El 8 de octubre, los Jakobson me invitaron a Durbach para pasear por los cerros y los viñedos de ahí. Antes de comenzar la caminata fuimos a ver la sorprendente Estación Meteorológica de Durbach :D, en ella se puede leer algo como...	Je la 8-a de oktobro, la gesinjoroj JAKOBSON invitis min al Durbaĥ por promeni tra la montetoj. Antaŭ komenci la promenado ni iris a la amuza Durbaĥa Veterstacio :D, sur ĝi oni povas legi ion kiel...

Si la piedra no se ve, hay niebla espesa. Si se ve la sombra de la piedra, el sol brilla. Si la piedra está mojada, llueve. Si la piedra está blanca, nieva. Si la piedra oscila, hay tormenta. Si la piedra se mueve de arriba hacia abajo, hay terremoto. Si la piedra apunta hacia arriba, es el fin del mundo. Si la piedra no está, se la robaron. Construida después de muchos años de investigación por Dipl. meteorólogo L. Spinner. Típica calle de Durbach .	Se oni ne vidas la ŝtonon, do estas forta nebulo. Se la ŝtono ombras, do la suno brilas. Se la ŝtono estas malseka, do pluvas. Se la ŝtono estas blanka, do neĝas. Se la ŝtono tremas, do tempestas. Se la ŝtono forte tremas, do estas tertremo. Se la ŝtono signas la ĉielon, do estas la fino de la mondo. Se la ŝtono ne estas, do ĝi estas ŝtelita. Konstruita poste longa studado de Dipl. meteorologisto L. SPINNER. Jen kutima strato de Durbaĥ'.

Abajo: Miguel, los Jakobsons y Jeg.	Sube: Migel, la gesinjoroj JAKOBSON kaj Ĵeg.

Aquí nos encontramos con un campesino y su familia, y el nos contaba que tiene parte de su familia en chile y que ahí también tienen viñedos. Lógicamente que yo le entendí la mitad de lo que me dijo, porque hablaba con el típico acento o "dialecto" como le dicen por aca, ese acento se llama badisch. Después hicimos una carrera para subir y bajar los viñedos.	Ĉi tie ni renkontis kun kampulon kaj sia familio, kaj li rakontis al ni ke parto de sia familio estis en Ĉilio kaj ke ili havas vinberĝardenon tie. Evidente mi komrenis nur la duono de kion li rakontis, ĉar li havas forta badiŝan elparolon (badiŝ estas "dialekto" de la Baden-Vitemburganoj). Poste ni faris kuradon tra la montetoj.

Paisaje de los viñedos de Durbach.	Jen pejzaĵo de Durbaĥ'.

Después de la caminata fuimos a una cabaña, para comer y tomar algo.	Poste la promenado ni eniris en kabanon, ĉar ni volis ion por manĝi kaj trinki.

Casi todas las localidades cerca de Offenburg tienen crucifijos u otras clases de esculturas o símbolos cristianos.	Preskaŭ ĉiu eta loko ĉirkaŭ Ofenburg' havas krucifikson aŭ aliaj klasoj de kristanismaj skulptaĵojn.

Después seguimos caminando en dirección hacia el castillo de Durbach, es un castillo no muy grande, pero lo bueno fue que cuando llegamos había una fiesta del vino (de nuevo :P)	Poste promeni tra la montetoj ni iris en la direkto al la kastelo de Durbaĥ', ĝi estas eta kastelo, sed kiam ni alvenis al ĝi estis vinfesto (denove :P)

Lo más probable es que entre septiembre y octubre se hagan todas las festividades del vino en las localidades vecinas de Offenburg, esto porque casi toda la región es una región vinera. Abajo una foto de la parte baja del castillo, donde se puede ver a campesinos usando ropa antigua.	Eble de septembro ĝis oktobro, oni faras multaj vinfestoj ĉe multaj lokoj ĉirkaŭ Ofenburg', kaj evidente ankaŭ en Ofenburg, ĉar la tuta regiono estas vinberĝardena regiono. Sube estas foto de la suba parto de la kastelo, ke oni povas vidi malnove vestitaj kampuloj.

Foto de la fiesta del vino en el castillo.	Jen foto de la vinfesto en la kastelo.

Cumpleaños del David en la casa del Rob

2006-01-28T17:15:00.000+01:00

El 14 de oktubre, Pom y yo fuimos a la casa de Rob, Kanin, Johanna y Quang, porque allí Kanin nos iba a cocinar comida tailandesa. Abajo: Pom, yo, Eduardo, Marilín, Guillermo, Laurie y Rob.	Je la 14-a de oktobro, Pom kaj mi iris al la domo de Rob, Kanin, Johanna kaj Kŭang, ĉar tie Kanin kuiris tajlanda manĝaĵo. Sube: Pom, mi, Edŭardo, Marilin, Giĵermo, Lori kaj Rob.

Si creen que la comida chilena o la mexicana es picante, es que aún no han probado la comida tailandesa, es super picante y también algo dulce. Es un poco como la comida china por lo sabrosa, pero la tailandesa es mucho mas picante :D	Se vi pensas ke la ĉiliaj aŭ la meksikaj manĝaĵoj estas spicaj, vi devas manĝi tajlanda manĝaĵoj, ĝi estas tre tre spica kaj "akra" sed ankaŭ malmulte sukera. Ĝi estas iom kiel la ĉina manĝaĵoj (ĉar gyi estasgustuma) , sed la tajlanda estas pli pli spica :D

Despues llegó David, el festejado, así que celebramos su cumpleaños como Dios manda. Abajo: David.	Poste alvenis David, kaj ni celebris sia naskiĝtago, jen foto de li.

Nuestro cocinero amigo: Kanin.	Nia tajlanda kuiristo kaj amiko: Kanin.

Los franceses Romain y Laurie.	La francanoj Roman kaj Lori.

Desde Vietnam: Quang.	Jen el Vjetnamio: Kŭang.

Desde Panamá y Chile: Marilín y Alberto.	El Panamo kaj Ĉilio: Marilin kaj Alberto.

Desde Chile y Tailandia: Eduardo, yo y Pom.	El Ĉilio kaj Tajlando: Edŭardo, mi kaj Pom.

... más fotos	... pli fotoj

Guillermo (México), Johanna (Finlandia), Eduardo (Chile) y Laurie (Francia).	Jen el Giĵermo (Meksiko), Johanna (Finnlando), Edŭardo (Ĉilio) kaj Lori (Francio).

... más fotos :P	... pli kaj pli fotoj :P

Weinfest Offenburg

2006-01-16T22:30:00.000+01:00

Ya saben, porque ya había escrito antes, que Offenburg es una ciudad en la que se produce vino, entonces... lógicamente que tiene que tener un festival del vino y nosotros estuvimos allí el 3 de octubre. Abajo una foto de nosotros: Marilín, Romain, Kanin, yo, Ignacio, Ke y Geraldo.	Vi jam scias, ĉar mi skribis pri ĝi antaŭe, ke Ofenburg' estas urbo kiu fabrikas vinon, do... evidente ĝi devas havi vinofeston kaj ni estis je tiu vinofesto je la 3-a de oktobro. Jen foto de ni: Marilin, Roman, Kanin, mi, Ignasjo, Ke kaj Ĝeraldo.

Normalmente, para estos festivales, cada uno tiene que llevar su propia copa para tomar o comprar allí alguno, así que ahora tengo una copa de vino :D. Abajo: Romain y Pom.	Kutime, kiam oni estas en la vinofesto, oni devas trinki el la propra glaso aŭ aĉeti glason ĉi tie, do nun mi havas vinoglason :D. Je la suba foto Roman kaj Pom.

Estuvimos en el Weinfest hasta cerca de las 0:30, porque la mayoría de las veces este tipo de evento no dura hasta muy tarde. Abajo: Robert, Marilín y Pom.	Ni estis en tiu festo ĝis ĉirkaŭ la 0:30, ĉar kutime la plejparto de la eventoj en Ofenburg' finiĝas frue. Je la suba foto Robert, Marilin kaj Pom.

Finalmente otra foto de nosotros :D	Finfine jen alia foto de ni :D

München - Oktober Fest

2005-12-30T20:18:00.000+01:00

Y ahora comienza octubre y también el año estudiantil en Offenburg, pero antes de comenzar, el 1 de octubre visité la ciudad de Munich. Esta vez viajé junto con unos amigos de Brasil, Portugal y México.	Kaj nun oktobro komencas kaj ankaŭ la studjaro ĉi tie en Ofenburg', sed antaŭ la komenco de la studado, je la 1-a de oktobro mi vizitis la urbon Munken'. Ĉi tiu fojo mi voĝajis kun amikoj de Brazil', Portugal' kaj de Meksiko.

Al principio caminamos un poco por el centro de la ciudad, cerca de la estación de trenes y encontramos que esta ciudad tiene muchos leones de colores en sus calles.	Unue ni promenis tra la centro de la urbo, ĉirkaŭ la stacidomo, kaj ni trovis ke ĉi tiu urbo havas multajn kolorigitajn leonoj sur la bulvardoj.

Después visitamos la iglesia de San Michael, pero esta no era como las tradicionales iglesias alemanas (góticas), sino que era una iglesia de estilo renacentista, muy clara por dentro, y esa semana estaban ensayando para un concierto que se iba a realizar allí, por eso se pueden ver micrófonos colgando del techo de la iglesia.	Poste ni vizitis la kirkon de Sankta Miĥael', ĝi ne aspektis kiel kutima germana gotika kirko, ĉar ĝi estas renesanca kirko, ĝi estas tre hela kaj je tiu semajno estis koncerto, tial oni povas vidi du mikrofonoj sur la suba foto.

En la foto de abajo está el órgano de la iglesia y dos micrófonos aéreos para el concierto.	Jen foto de la orgeno de la kirko, kaj du aeraj mikrofonoj por la venonta koncerto.

También pasamos por al frente de municipalidad (ayuntamiento) y esa vez había una protesta muy curiosa.	Ni ankaŭ promenis antaŭe la urbkonsilejo de Munken' kaj tiu foje estis personoj kiuj protestis antaŭ ĝi.

Yo en Munich :D	Jen mi en Munken' :D

Después visitamos un museo y era muy muy grande, tenía muchas cosas para ver de distintas áreas de la ciencia, por ejemplo física, química, aeronáutica, ingeniería, etc. En la foto de abajo estoy al lado de una turbina de avión.	Poste ni vizitis muzeon kaj ĝi estis tre tre granda, ĝi havas multaj diversaj vidindaĵoj pri diversaj temoj, ekzemple pri fiziko, ĥemio,aeronaŭtico, inĝenierarto ktp. Jen mi apud turbino.

Foto de un motor en la sección de electricidad.	Jen motoro en la sekcio de elektro.

Foto de diversos tipos de piano en la sección de música.	Jen diversaj pianoj en la sekcio de muziko.

En la foto de abajo estoy jugando con un aparato de la sección de música.	Sur la suba foto mi ludas kun sonilo de la sekcio de muziko.

Foto de un aeroplano de la sección de aeronáutica.	Jen aeroplano en la sekcio de aeronaŭtico.

Después de visitar el museo, en la noche, fuimos a un bar que quedaba cerca de la casa de un amigo mexicano que vive en Munich.	Poste viziti la muzeon, en la nokto, ni iris drinkejon lokita ĉirkaŭ la domo de amiko meksikano kiu loĝas en Munken'.

Y después fuimos a un lugar que se llama CoolFabrik y en ese lugar hay muchas discos. La foto de abajo es una foto de uno de las discos.	Kaj poste ni eniris lokon nomata CoolFabrik, kaj en tiu loko estis multaj dancejoj, jen foto de unu el la dancejoj.

Al día siguente, nos despertamos muy temprano para ir al Oktober Fest, eran alrededor de las 9:00a cuando llegamos. Es un lugar muy grande y tiene muchas "casas" de las cerveceras (donde se celebra) por ejemplo Löwenbräu, Paulaner, Agustiner, etc.	Je la sekva tago, ni maldormiĝis tre frue kaj ni iris al la Oktober Fest, estis pli malpli la 9:00a kiam ni tie alvenis. Ĝi estas tre granda loko, kaj tiu loko havas multajn domojn de diversaj bierfaristejoj ekzemple Löwenbräu, Paulaner, Agustiner, ktp.

Nosotros entramos en la casa de Löwenbräu y estaba lleno de mucha gente, algunos de ellos (hombres y mujeres) estaban vestidos con vestimentas tradicionales.	Ni eniris en la domo de Löwenbräu kaj ĝi estis plena de multaj personoj, kaj kelkaj personoj (viroj kaj ankaŭ virinoj) estis vestitaj kun tradiciaj vestoj.

Abajo una foto de la casa de Löwenbräu.	Jen foto de la domo de Löwenbräu.

Abajo estoy yo con un jarro de cerveza, ese jarro es de 1 litro.	Jen mi kun glaso da biero, ĝi tiu glaso enhavas unu litro da biero.

Abajo mis amigos de Brasil Geraldo y Pepe, y Paulino de Portugal.	Jen miaj amikoj el Brazil' Ĝeraldo kaj Pepe, kaj Paŭlino el Portugal'.

Nosotros en Löwenbräu.	Jen ni en Löwenbräu.

Abajo una foto de unos alemanes muy simpáticos que estaban en la mesa del lado.	Jen foto de tre afablaj germananoj kiu estis je la apuda tablo.

También hay una canción bien popular y tradicional del Oktober Fest se llama "Ein prosit", acá va un link de esa canción y más fotos...	Ankaŭ ekzistas tre tredicia kanto en la Oktober Fest, ĝi estas nomata "Ein prosit", jen ligo de tiu kanto kaj pli fotoj...

Nosotros y tres alemanas que conocimos allí.	Jen ni kaj tri germaninoj kiu ni renkontis tie.

Es típico de alemania (y evidentemente en el Oktober Fest) ver los tradicionales Süßwaren, que son dulces que se cuelgan en el cuello, y que típicamente se regalan a la polola(o), novia(o), espoza(o).	Ankaŭ en germanio (kaj evidente en la Oktober Fest) oni povas kutime vidi tradiciajn "vestkonfitaĵojn" por la amato.

Finalmente yo frente a la escultura de Babaria.	Finfine mi antaŭ la Bavaria skulptaĵo.

Sprachkursabschluß

2005-12-30T20:04:00.000+01:00

Ahora septiembre se acabó, y también los viajes del curso de alemán y por su puesto el curso de alemán. El 30 de septiembre fue la ceremonia de clausura del curso, y ese día hubo un cocktail, además cantamos y dijimos trabalenguas, y también recibimos la nota del examen final. En la foto de abajo está Pepe tocando guitarra.	Nun la septembro estas finita, ankaŭ la voĝajoj de la germanlingvokurso, kaj evidente la germanlingvokurso. Je la 30-a de septembro estis la fino de la germanligvokurso, kaj je tiu tago ni manĝis, kantis kaj ni recevis niaj notoj de la fina ekzameno. Je la suba foto Pepe ludas gitaron.

Aquí una foto del 2 nivel.	Jen foto de la 2-a klaso.

Y aquí una foto de Matata, Geraldo y Pekka.	Jen foto de Matata, Ĝeraldo und Pekka.

Europa Park

2005-12-30T19:28:00.000+01:00

Europa Park está ubicado al oeste de Offenburg, cerca de Francia, y lo visitamos con el curso de alemán el 29 de septiembre. Abajo una foto a la entrada del parque.	Eŭropa Park estas lokata okcidente Ofenburg', ĉirkaŭ Francio, kaj ni vizitis ĝin je la 29-a de septembro. Jen foto de la enirejo de ĉi tiu amuzparko.

Aquí hay una foto de la montaña rusa Silver Star, y es super super alta, y más encima fue el primer juego al que me subí :D	Jen foto de la onda fervojo Silver Star, ĉi tiu estas tre tre alta onda fervojo, kaj tiu amuzveturilo estis la unua ke mi ludis :D

Y ahora una foto mia de cuando salí de la montaña rusa.	Jen foto kiam mi eliris la ondan fervojon.

Europa Park está dividido en muchas partes llamadas "países", que lógicamente representan a algunos países del mundo. En la foto de abajo estamos de izquieda a derecha Kanin, yo, Ke, Ignacio en el país de Grecia.	Ĉi tiu amuzparko estas dividita en multaj partoj nomataj "landoj", kiuj representas landoj el la tuta mondo. Je la suba foto estas de maldektre al desktre Kanin, mi, Ke, Ignasjo en la greka lando.

Casi la mayor parte de los "países" tienen montaña rusa, pero con distintos temas, por ejemplo: "Grecia" tiene una montaña rusa acuática (asi como el Splash de Fantasilandia), pero "Suiza" tiene una que está como decorada con madera y "Rusia" está ambientada en el espacio. Acá hay una foto de mis amigos en "Suiza".	Preskaŭ la plej parto de ĉiu lando havis onda fervojo, sed malsamaj fervojoj, ekzemple: la greka lando havis akvan ondan fervojon, sed la svisa lando havis ondan fervojon dekorita de ligno kaj la rusa lando havis spacan ondan fervojon. Jen foto de miaj amikoj en la svisia lando.

Después fuimos a un cine que queda dentro del parque, ese cine era un cine 4-D, pero por qué 4-D? bueno, la respuesta es simple, aparte de las 3 dimensiones típicas nos tiraban aire y agua mientras ve	Poste ni vizitis kinejo ene la amuzparko, tiu kinejo estis 4-D kinejo, sed... kial 4-D? Simpla respondo, la 4-D estis aero aŭ akvo kiu ni ricevis auntaŭ ni dum la filmo, ĉar ĉi tiu filmo temis pri la maro.

Esta foto es de "España", pero según yo no se parece mucho a España, de hecho se parece más a Roma y el coliseo romano, porque allí vimos ese tipo de espectáculo.	Jen foto de la hispana lando, sed laŭ mi ĝi ne estas tre hispana, ĉar ĉi tiu lando havas koloseo kaj ni vidis spektaklon tiel kiel je roma koloseo, anstataŭ hispana spektaklo.

en esta foto Adam y yo en una montaña rusa parecida al Splash.	Jen Adam kaj mi je akva onda fervojo :D

Abajo, la montaña rusa de "Rusia", esta montaña rusa esta ambientada en el espacio, e incluso tiene una imitación de la estación MIR afuera, y cuando uno entraba a la montaña rusa se podía escuchar música tecno.	Jen la onda fervojo de la rusa lando, ĝi aspektas kiel spaca onda fervojo, kaj kiam ni eniris oni povas aŭdi tekno-muziko.

De izquierda a derecha yo e Ignacio dentro de la montaña rusa de "Rusia".	De maldekstre al dekstre mi kaj Ignasjo ene la onda fervojo de la rusa lando.

Finalmente una foto de mis amigos (de izquierda a derecha) Adam, Ignacio, Ke y Kanin.	Finfine foto de miaj amikoj (maldekstre al dekstre) Adam, Ignasjo, Ke kaj Kanin.

Straßburg

2005-12-30T17:21:00.000+01:00

El 24 de septiembre visité por primera vez Francia, la ciudad de Straßburg (Estrasburgo como le dicen los españoles). Esta ciudad queda cerca de Offenburg (como 30 minutos en bus) y aquí la mayor parte de los comeciantes (y la gente más vieja) hablan alemán y francés. en la foto de abajo estamos (de izquierda a derecha) Ke, yo y Priscilla a la orilla de uno de los brazos del río Rin.	Je la 24-a de septembro mi vizitis unuafoje francio, je la urbo Ŝtrasburg'. Ĉi tiu urbo loĝas ĉirkaŭ Ofenburg' (nur 30 minutoj per aŭtobuso) kaj ĉi tie la plejparto de la vendistoj parolas la germana kaj la franca. Je la suba foto estas (maldekstre al dekstre) Ke, mi kaj Prisila apud unu el la brakoj de la rivero Rejno.

Abajo, foto de mis amigos del curso de alemán.	Jen foto de miaj amikoj de la germanligvokurso.

Abajo, foto de uno de los brazos del Rin.	Jen foto de unu el la brakoj de la rivero Rejno.

Anduvimos en bote por el río Rin hasta un lugar de Straßburg que se llama "la petit France". Fue re interesante cuando llegamos ahí, porque el nivel del río dentro de la petit France es más alto que afuera, así para entrar en la petit France nos tuvimos que meter primero en una especie de cámara que se encargaba de poner al bote al mismo nivel del río dentro de la petit France (así como el canal de Panamá). Abajo una foto de esa cámara.	Ni ankaŭ ŝipiris trans la brakoj de la Rejno ĝis ejo de Ŝtrasburg' nomata "la petit France" (esperante: la eta Francio). Estis tre interesa, ĉar la rivernivelo ene la eta Francio estas pli alta ol la rivernivelo ekstere la eta Francio, do kiam ni eniris la eta Francio, ni eniris en eta ĉambro kiu igas nian ŝipon esti je la sama rivernivelo ke la eta Francio (tiel kiel la kanalo de Panama). Jen foto de tiu ĉambro.

Abajo, foto de las casas tradicionales de Straßburg, en realidad son super similares a las que hay en Offenburg.	Jen fotoj de tradiciaj domoj en Ŝtraburg', ili estas tre similaj ol la domoj en Ofenburg'.

La casa que está en la foto de abajo es super interesante, porque tiene forma de bote (fijarse en la punta).	La domo sur la suba foto estas tre interesa, ĉar ĝi aspektas kiel ŝipo.

t7esAquí abajo hay una foto del Parlamento europeo, éste lógicamente está situado en Straßburg, y aquí es donde se reunen los representantes de los países que componen la Unión Europea.	Jen foto de la Eŭropa Parlamento, kie estas la reprezentado de la popoloj el la ŝtatoj de la Eŭropa Unio.

Otra foto del Parlamento Europeo.	Jen alia foto de la Eŭropa Parlamento.

Dulces y precios.	Sukeraĵoj kaj prezoj.

Mercado tradicional (al parecer es de cosas antiguas, algo así como "la feria de las pulgas"en Valparaíso).	Tradicia komercejo.

Foto de la catedral de Straßburg, esta catedral es de estilo gótico (como casi todas las de alemania).	Jen foto de la gotika katedralo de Ŝtrasburg'.

Foto dentro de la catedral, donde se puede ver el órgano a la derecha de la foto.	Jen foto ene la katedralo, kie oni povas vidi orgeno dekstre.

Foto de la fachada de la catedral de Straßburg.	Jen foto de la fasado de la katedralo de Ŝtrasburg'.

Fotos de cristales tradicionales.	Jen foto de tradiciaj kristaloj.

Finalmente una foto de la Casa de la Opera de Straßburg.	Finfine foto de la Operodomo.

Minigolf Offenburg

2005-12-29T23:22:00.000+01:00

Ufff... septiembre fue un mes con muchas actividades, casi todos los días visitabamos una ciudad diferente, pero el 23 de septiembre nos quedamos en Offenburg, porque esta vez ibamos a jugar minigolf. En la foto de abajo está mi equipo (de izquierda a derecha): Ji, Matti, Adam y Juha-Pekka.	Ufff... septembro estis tre farindaĵa monato, ĉar preskaŭ ĉiu tago ni vizitis iun novan urbon, sed je la 23-a de septembro ni restis en Ofenburg', ĉar ĉi tiu fojo ni ludis minigolf. Je la suba foto mia teamo (maldekstre al dekstre): Ĵi, Matti, Adam kaj Juha-Pekka.

Jugamos alrededor de 10 hoyos, y eramos cerca de 4 equipos los que estabamos jugando. Abajo una foto durante el juego.	Ni ludis ĉirkaŭ 10 truojn, kaj ni ludis ĉirkaŭ 4 teamoj en la minigolf. Jen foto dum la ludado.

Mientras más jugábamos, más difícil se hacía el juego :S	Ju pli truojn ni ludis, des pli malfacila ĝi estis :S

Pero finalmente ganamos :D, y el premio fueron dos botellas de vino :D. En la foto de abajo está Ji, un amigo de China.	Sed finfine nia teamo konkeris :D, kaj ni gajnis du botelojn da vino :D. Je la suba foto estas Ĵi, amiko el Ĉinio.

Freiburg

2005-12-29T22:52:00.000+01:00

El 17 de septiembre fuimos a Freiburg, ciudad bastante importante que queda al sur de Offenburg, la visita a esta ciudad también estaba organizada por el curso de alemán. A diferencia de las ciudades que ya habíamos visitado, esta ciudad es mucho más moderna que tradicional. En la foto de abajo se puede ver el "Straßenbahn" (tranvía).	Je la 17-a de septembro ni vizitis Frajburg' (laŭlingve Freiburg), ĝi estas tre grava urbo lokata sude Ofenburg', ni vizitis ĉi tiu urbo ankaŭ pro la germanlingvokurso. Malsame al la aliaj urboj ke ni jam vizitis, ĉi tiu urbo estas pli moderna urbo ol tradicia. En la suba foto oni povas vidi la "Straßenbahn" (tramo).

Creo que el sistema de buses es igual en toda alemania (o al menos muy parecido), en la foto de abajo se puede ver un típico bus y el paradero.	Mi pensas ke la aŭtobusoj estas samaj en la tuta Germanio, je la suba foto oni povas vidi kutima aŭtobuso kaj bushaltejo.

En la foto de abajo es una foto de la universidad de Freiburg.	Ĉi suba foto estas foto de la Universitato en Freiburg.

Aquí hay una foto de algunos de mis amigos y yo en el centro de la ciudad. De izquierda a derecha: yo, Quang, Montse, Paulino y Ji.	Jen foto de miaj amikoj kaj mi en la centro de la urbo. De maldekstre al dekstre: mi, Kŭang, Montse, Paŭlino kaj Ĵi.

Esta cuidad tiene un pequeño canal en algunas calles, y cuando uno camina por la ciudad debe hacerlo con ciudado, porque cuenta la leyenda que si uno mete el pié en el canal, entonces debe casarse con una Freiburgerin.	Ĉi tiu urbo havas stratkanaleton, kaj kiam oni promenas sur la strato oni devas zorgeme promeni, ĉar la historio rakontas ke kiam oni metas piedon en la stratkanalo, oni devas edziĝi kun Frajburganino.

La catedral de Freiburg está en la foto de abajo. Ésta es una catedral gótica, al igual que la iglesia evangélica que hay en Offenburg (una forma de reconocer este tipo de iglesias es que tienen muchas puntas).	Sube estas foto de la katedralo de Frajburg'. Ĝi estas gotika katedralo, kiel ankaŭ la protestanta kirko en Ofenburg'.

Esta foto es del interior de la catedral de Freiburg, estaba muy oscuro adentro y tenía muchos vitrales de colores. También cuando entré estaban tocando órgano, porque al parecer estaban ensayando para un concierto que se iba a dar.	Jen foto ene la katedralo de Frajburg', ĝi estis tre malhela kaj ĝi havis multajn vitralojn. Kiam mi eniris la katedralon, mi aŭdis ludi la orgenon de la katedralo.

En la parte de afuera de la catedral, en los muros, habían unos dibujos bastante curiosos. Antiguamente, fuera de la catedral, había un mercado grande y estos dibujos se usaban para medir el tamaño del pan que allí se vendía.	Sur la ekstera parto de la muroj de la katedralo estis kuriozaj figuroj. Antikve, ekster la katedralo, estis komercejo kaj oni uzis tiun figuron por mezuri la grandon de la venditaj panoj.

Después, cuando volvimos a Offenburg, resultó que había una celebración, no estoy 100% seguro de que celebración era, pero creo que era para celebrar a Santa Úrsula (la patrona de Offenburg).	Poste, kiam mi revenis al Ofenburg', mi trovis ke tie okazis feston, mi vere ne scias kiu festo ĝi estis, sed mi pensas ke oni celebris Sankta Ursula festo (la prizorgantino de Ofenburg').

Esa fiesta duró hasta la noche, también tocaron música y hubo además fuegos artificiales cerca de la estatua de Santa Úrsula.	Tiu festo daŭris ĝis la nokto, kiam muzikgrupo ludis multaj muzikojn, kaj ankaŭ estis artfajraĵoj ĉirkaŭ la skulptaĵo de Sankta Ursula.

Y aquí una foto de mis amigos en la fiesta. De izquierda a derecha: Jorge, Marilín, Eduardo, Julio, Montse y Guillermo.	Jen foto de miaj amikoj je tiu festo. De maldekstre al destre: Ĥorĥe, Marilin, Edŭardo, Ĥuljo, Montse kaj Giĵermo.

Gengenbach

2005-12-29T21:28:00.000+01:00

Ufff... un poco tarde, pero es mejor que nunca :D, ahora puedo volver a escribir en mi blog. Bueno, Éstas son fotos de la ciudad de Gengenbach del día 15 de septiembre durante el curso de alemán. El primer luger que visitamos fue la "Rathaus" de la cuidad (algo así como la municipalidad), y bueno... abajo está la foto de la Rathaus	Ufff... malmulte malfrue, sed estas pli bona ol neniam :D, nun mi povas denove skribi mian blogon. Nu, ĉi tiujn estas fotojn de Gengenbaĥ' (laŭ lingve Gengenbach) je la tago 15 de septembro dum la germanlingvokurso. La unua loko kiu ni vizitis estis la urbkonsilejo, jen foto de ĝi

También visitamos la Fachhochschule Offenburg, campus Gengenbach, antiguamente este edifio era un monasterio, por eso es que tiene un jardín muy bonito dentro. En la foto de abajo estamos al frente del Campus Gengenbach (de izquierda a derecha): la Montse, la Marilín y yo. En esa foto estoy comiendo un "tamarindo" que la Montse me dio, asi como las "agüitas frecas de tamarindo" del "Chavo del Ocho" :D.	Ankaŭ ni vizitis la Fachhochschule Offenburg, campus Gengenbach, antaŭe ĉi tiu konstruaĵo estis monaĥejo, tial ĝi estas tre tre bela konstruaĵo. En la suba foto ni estas antaŭ la Campus Gengenbach (de maldesktre al dekstre): Montse, Marilín kaj mi. Je ĉi tiu foto mi manĝas "tamarindo-n" kiu Montse donis al mi :D, tiel kiel la "Chavo del Ocho" :D.

En la foto de abajo estamos caminando por la cuidad, donde encontramos un pozo super antiguo, pero no funcionaba :S.... y bueno, detrás del pozo se pueden ver dos brazos, esos brazos son de Paulino, nuestro amigo "gajeiro" :D	Je la suba foto ni promenis tra la urbo, kaj ni vidis tre malnovan puton, sed ĝi ne funckiis :S... Nu, malantaŭ la puto oni povas vidi du brakojn, tiu brakojn apartenas al Paŭlino :D, li estas tre "gajeiro" amiko :D

La mayor parte de las casas en Gengenbach (y algunas en Offenburg) tienen escrituras en la parte de arriba de sus puertas, normalmente esa escritura es de esta forma 20C+M+B05, y significa que los reyes magos pasaron por esa casa en el año 2005 (6 de enero). Así, tres niños se disfrazan de reyes magos y piden dulces.	La plejparto de la domoj en Gengenbaĥ' (kaj kelkaj ankaŭ en Ofenburg') havas skribaĵon en la supra parto de siaj pordoj, kutime tiu skribaĵo estas tiel 20C+M+B05, kaj ĝi signifas ke je la jaro 2005 (6-a de januaro) la tri magoreĝoj vizitis tiun domon. Tri infanoj vizitas iun domon, kaj ili petas konfitaĵon :D.

Así son las casas tradicionales en Gengenbach, la mayor parte de ellas están construidas de madera y ubicadas al interior del muro de la ciudad.	Tiel estas la tradiciaj domoj en Gengenbaĥ', la plejparto de ĝi estas konstruita de ligno kaj estas lokata ene la muroj de la urbo.

Normalmente, cada febrero se celebra una fiesta de "brujas", y Gengenbach tiene un museo donde se pueden ver estos típicos disfraces de brujas y artículos relacionados con esta festividad. En la foto de abajo estoy con una típica bruja de Gengenbach.	Kutime ĉiu februaro en Gengenbaĥ' havas sorĉistinofeston, kaj ankaŭ en Gengenbaĥ' havas muzeon en kiu oni povas trovi sorĉistoj, sorĉistinoj kaj sorĉistaĵoj. Je la suba foto estas mi kaj kutima sorĉistinoj de Gengenbaĥ'.

Foto de Gengenbach.	Jen foto de la urbo Gengenbaĥ'.

En la foto de abajo (de izquierda a derecha) estamos Adam, Ke y yo en la Rathaus, donde del "alcalde" dio un mensaje de bienvenida a los nuevos alumnos de la Fachhochschule.	Je la suba foto (de maldekstre al dekstre) estas Adam, Ke kaj mi en la urbkonsilejo, kie la urbestro donis bonvenon mesaĝon al la novajn studentojn de la Fachhochschule.

Finalmente, antes de volver a Offenburg, nos encontramos con unas monjas que resultaron ser de Chile!, de hecho ellas eran de Temuco, así que fue la tremenda sorpresa :D	Fine antaŭ reveni al Ofenburg', ni troviĝis kun monaĥinoj, sed la plej parto de ili devenis el Ĉilio!! fakte ili devenis el Temuko (laŭlingve Temuco), do ĝi estis tre tre bona surprizo :D

Servicio de utilidad pública

2005-11-16T19:57:00.000+01:00

Por el momento no podré publicar más fotos hasta nuevo aviso. Fallas técnicas con mi laptop. Saludos.

Nuntempe mi ne povas publikigi pli fotojn. Bedaŭrinde mi havas problemojn kun mia komputilo. Salutojn.

Offenburg

2005-11-05T18:08:00.000+01:00

El 14 de septiembre, después del curso de alemán, fuimos al centro de Offenburg, porque los "Seniors Citizens" de Offenburg nos iban a mostrar los lugares históricos de su cuidad. La primera construcción que vimos fue la "Rathaus" o el "Ayuntamiento" como me dijeron para intentar explicar la palabra "Rathaus"... la verdad no conocía ninguna de las dos, hasta que otro chileno me dijo que eso era como la "Municipalidad"... y bueno ahí recién entendí :P. En frente de la Rathaus se encuentra la estatua de santa Ursula, que es la patrona de Offenburg. La leyenda cuenta que en 1638 ella estaba al frente del muro de Offenburg para enfrentar al ejército del duque Bernard von Weimar.	Je la 14-a de septembro, poste la germanlingvo kurso, ni ĉiuj la gestudentoj iris al la centro de Ofenburg' (laŭlingve Offenburg), ĉar anoj de la "Senior Citizens Service" de Ofenburg' volis montri al ni la historiajn lokojn de Ofenburg'. La unua konstruaĵo ke ni vidis estis la "Rathaus" (urbkonsilejo), kaj antaŭ ĝi (sur la strato) estis statuo de Sankta Ursula kiu estas la zorgantino de Ofenburg'. La legendo rakontas ke je 1638 ŝi estis ĉe la muro de Ofenburg' zorgante pri la atakado de la militistaro de la duko Bernhard VON WEIMAR.

En la foto de abajo está el hotel "Sonne", siendo el más antiguo en todo Offenburg. Fue construido en el año 1350, pero fue reconstruido en 1689 desdpués de un gran incendio. Su aspecto actual data del año 1830, y además se dice que Napoleón se alojó alguna vez en ese hotel.	Sur la suba foto estas la hotelo "Sonne", ĝi estas la plej malnova hotelo en la tuta Ofenburg'. Ĝi estis unue konstruita ĉirkaŭ la jaro 1350, sed ĝi estis rekonstruita je 1689 poste granda brulego. Ĝia nuntempa aspekto estas poste la jaro 1830, kaj oni diras ke Napoleono estis iam ĉe tiu hotelo.

Ya saben, porque ya escribí acerca de eso anteriomente, que Offenburg es una cuidad productora de vino, así que lógicamente debe tener una estatua de el dios griego Dionisio. Esta escultura esta ubicada frente al muro de la cuidad de Offenburg.	Vi jam scias, ĉar mi skribis pri ĝi antaŭe, ke Ofenburg' estas urbo kiu fabrikas vinon, do... evidente ĝi devas havi skulptaĵon de la greka dio Dionisio. Ĉi tiu skulptaĵo estas lokata antaŭ la muro de la urbo de Ofenburg'.

Cerca de la estatua de Dionisio se ubica el parque Zwinger. Éste es uno de los parques más bonitos que tiene Offenburg. También está ubicado al lado del muro de la cuidad.	Ĉirkaŭ la skulptaĵo de Dionisio estas lokata la publika ĝardeno Cvinger' (laŭlingve Zwinger). Ĝi estas unu el la pli belaj publikaj ĝardenoj en la tuta Ofenburg'. Ĝi ankaŭ estas lokata apude la muro de la urbo.

El monte de los olivos. Esta escultura, que tiene forma de capilla gótica, fue construida en 1524 y es una de las contrucciones más antiguas de Offenburg, esto porque logró resistir muchas destrucciones de la ciudad de Offenburg, causadas por invasiones y ataques a la ciudad. En la parte frontal de la escultura se puede ver a los dicípulos de Jesús (de derecha a izquierda Pedro y Juan) y detrás de ellos se encuentra Jesús rezando.	La monto Olivarba. Ĉi tiu skulptaĵo aspektas kiel gotika kapelo kaj estis konstruita je 1524, ĝi estas unu el la pli malnovaj konstruaĵoj de la tuta Ofenburg', ĉar ĝi rezistis multaj malkonstruadojn de la urbo Ofenburg' igitaj pro atakoj de malamikoj kaj invadantoj. Je la fronto de ĉi tiu skulptaĵo vi povas vidi diĉiplojn de Jesuo (de dekstre al maldekstre Petro kaj Johano) kaj malantaŭe ilin estas Jesuo preĝanta.

Al frente del "monte de los olivos" se encuentra la iglesia "Heilig-Kreuz-Kirche". En la fotos de abajos se puede ver. En la foto de abajo se muestra el altar, el cual tiene al lado izquierdo una estatua de santa Ursula.	Je la fronto de la monto Olivarba skulptaĵo estas lokata la kirko "Heilig-Kreuz-kirche" (Sankta Kruco kirko). Je la du subaj fotoj vi povas vidi ĝin. En la suba foto estas bela altaro, kiu maldekstre havas skulptaĵon de Sankta Ursulo.

En la foto de abajo está el órgano ubicado en la parte posterior de la iglesia.	Je la suba foto estas la orgeno lokata en la malantaŭa parto de la kirko.

También nos mostraron diversas construcciones y sus estilos, pero la construcción que se muestra en la foto de abajo es diferente a las demás, porque está constriuda de una mezcla de al menos tres estilos, por eso se ve tan rara... bueno... una construcción con mucho adorno.	Ankaŭ oni montris al ni la diversajn konstruaĵon kaj siajn stilojn, sed la konstruaĵo montrata je la suba foto estas malsama ol la aliaj, ĉar ĝi estis konstruita de mikso de almenaŭ tri stilojn, tial ĝi aspektas iom stranga... nu... tre ornama konstruaĵo.

Finalmente fuimos al "baño judío", este baño era usado por las mujeres solteras antes de casarse, para purificarse. En la foto de abajo estamos fuera del baño, el que se ubica en el subterráneo de esa casa.	Fine ni iris al la "juda banejo", tiu bano estis uzita de fraŭlinoj antaŭ edzidiĝi por puriĝi sin. Je la suba foto ni estas ekstere la bano, kiu loĝas ene tiu domo en la kelo.

En la foto de abajo se muestra una vista desde el interior del baño... muy oscuro y frío.	Sur la suba foto estas vido ene la bano... ĝi estis tre malhela kaj malvarma.

Weierbach

2005-09-21T12:45:00.000+02:00

El sábado 10 de septiembre todos los estudiantes del curso alemán fuimos a Weierbach a una "Weinprobe" (degustación de vino), por eso había que levatarse tempranito ese día y había que estar en el paradero de autobus alrededor de las 9:00a. El viaje a Weierbach duró como unos 20 minutos y he aquí una foto dentro del bus.	Je la 10 de Septembro ni, ĉiuj la gestudentoj de la germanlingvo kurso, iris al "Weinprobe" (vingustumado) en Vajerbaĥ' (laŭlingve Weierbach), tial mi maldormiĝis frue je tiu tago kaj mi estis plimapli je la 9:00a ĉe la bushaltejo. La vojaĝo al Vajerbaĥ' daŭris plimalpli 20 minutoj kaj jen foto ene la buso.

Las casas en Weierbach son super tradicionales, es cosa de verlas no más, están hechas de casi pura madera y están pintadas con colores suaves.	La domoj en Vajerbaĥ' estas tre tradicia, vidi ilin sufiĉas, ili estas farita plejparte de ligno kaj ili estas farbita de molaj koloroj.

Bueno... la idea de este paseo era recorrer todas las etapas de fabricación del vino, y en cada una de las etapas se degustaban distintos tipos de vino. La primera de las degustaciones fue en la vinoteca, allí probamos lo que aquí llaman "Neuwein" (vino nuevo), que es bastante parecido a la chicha chilena, osea es como bien dulcecito.	Nu... la vojaĝo al Vajerbaĥ' sciigas nin pri la vinfabrikado, je ĉiu paŝo de la vinfabrikado ni gustumis diversajn klasojn da vinojn. La unua gustumado estis ĉe la vinoteko, tie ni gustumis la nomata "Neuwien" (nova vino), kiu estas tre simila al la ĉilia "Chicha", tiel estas tre dolĉa vino.

Antes de empezar la degustación la Frau Teubner (encargada de asuntos internacionales) preguntó --hay alguien que quiera iniciar la desgustación probando una copa de Neuwein?-- y como nadie decía nada... fui el primero en probar el vino :D. Bueno en la foto de abajo estan de izda a derecha: yo, Guillermo, Pom, Marilin, Montserrat y Eduardo.	Antaŭ komenci la vingustumado la S-ino Teubner (internaciaj aferoj estro en Fachhochshule) demandis --kiu volas komenci la vingustumado trinkante glason da novan vinon?-- ĉar neniu volis komenci... mi estis la unua kiu gustumis la novan vinon :D. Nu, sur la suba bildo maldekstre al dekstre: mi, Guillermo, Pom, Marilin, Montserrat kaj Eduardo.

Después entramos en una escuela-museo que estaba cerca de la vinoteca. En ese museo habían muchos objetos que alguna vez pertenecieron a estudiantes de esa escuela, por ejemplo allí habían escritorios antiguos y muchos cuadernos escritos a la antigua usanza alemana, pero lo que más me gustó de todo lo que había allí fue el piano que se ve en la foto de abajo. En esa escuela también vivieron los profesores, pero ellos usaban el segundo piso de ese edificio como casa, así que tenían dormitorio, comedor, baño, etc.	Poste ni eniris en lernejan muzeon, lokita proksime al la vinoteko. Je ĉi tiu muzeo estis multe da iloj kiuj iam apartenis al studantoj, ekzemple tie estis malnovaj skribotabloj kaj multe da libretoj malnove skribitaj, sed kion mi vere ŝatis estis la piano videbla sur la suba foto. Ankaŭ ĉe tiu lernejo (nuntempe muzeo) loĝis siaj instruistoj, ili uzis la dua etaĝo de tiu lernejo kiel domo, do tie estis dormoĉambro, manĝoĉambro, ktp.

También se encontraba en ese museo el primer generador eléctrico, inventado por Friedrich Haselwander, quien nunca lo patento :S. En esa pieza también habían muchos instrumentos eléctricos antiguos, como por ejemplo voltímetros, ampérmetro, wátmetro, etc.	Ankaŭ ĉe tiu lernejmuzeo estis la unua elektra generatoro, farita de Friedrich HASELWANDER, kiu neniam patentis sian inventon :S. Ĉe tiu ĉambro estis ankaŭ multaj malnovaj elektraj kaj elektronikaj iloj, ekzemple voltmezuriloj, ampermezuriloj, vatmezuriloj, ktp.

Después de eso entramos a una antigua pero tradicional sala de clases, donde nos hicieron participar de una representación acerca de cómo eran las clases antiguamente en Alemania.	Poste ni eniris malnovan sed tradician lernejĉambron, kie ni partoprenis teatraĵon pri la germana instruado en la pasinteco.

En la foto de abajo fue cuando salimos del museo para comer algo, antes de continuar con la degustación de vino en las viñas. En la foto de abajo de izquierda a derecha: Ji, Marcin y Adam.	Je la suba foto estis kiam ni eliris la lernejmuzeon por manĝi ion anatŭ kontinui la vingustumadon en la vinberĝardenoj. Sur la suba foto estis de maldekstre al dektre: Ji, Marcin kaj Adam.

Almenos hicimos como cinco paradas durante el recorrido, para poder degustar vino. En Weierbach hay tres clases de vinos: vino blanco, tinto y rosé; y existen muchos tipos de vino blanco, algunos más dulces que otros. Los vinos blancos y los rosé son bastante buenos, pero el tinto es "ahí no más". En la foto de abajo estamos Monica y yo en una de las pausas de la degustación. Ella es una "Senior Citizen" de la ciudad de Offenburg.	Almenaŭ ni faris kvin haltoj dum la tuta vingustumado por gustumi diversajn klasojn da vinojn. En Vajerbaĥ' ekzistas tri klasoj da vinoj: blankvino, ruĝovino kaj "rosé"; kaj ekzistas multaj klasoj da blankvino, iuj de ili pli dolĉaj ol la aliaj. La blankvinoj kaj "rosé" vinoj estas ĝenerale tre bonaj, sed la ruĝvino ne estas tre bona. Sur la suba foto estas Monica kaj mi dum paŭzo dum la vingustumado. Ŝi estas "Senior Citizen" de la urbo Ofenburg' (laŭlingve Offenburg) .

En la foto de abajo están los señores Gerald y Rita Jakobson, y también son "Senior Citizens" de Offenburg. Les tomé esta foto durante otra de las pausas de la degustación.	Sur la suba foto estas la gesinjoroj Gerald kaj Rita JAKOBSON, ili ankaŭ estas "Senior Citizens" de la urbo Ofenburg'. Mi fotografis ilin dum paŭzo dum la vingustumado.

Se puede ver algo de las viñas de Weierbach en la foto de abajo. Aquí me tomaron una foto cuando estaba terminando la degustación de vinos.	Vi povas vidi ion pri la vinberĝardeno sur la suba foto. Oni fotografis min kiam ni estis finiganta la vingustumado.

Finalmente nos devolvimos a la vinoteca, porque ahí terminaba la degustación de vinos. Cuando llegamos nos mostraron la última etapa de la fabricaión de vino, que es meter el vino en barriles y dejarlas en el subterráneo de la vinoteca. En la foto de abajo estamos en el subterráneo de la vinoteca. De izquierda a derecha: yo, Ke, Marilín y Eduardo.	Fine ni reiris al la vinoteko por finigi la vingustumado. Kiam ni alvenis al tie oni montris al ni la lastan parton de la vinfabrikado, tiel estas, meti la vinon en barelojn kaj lasi ilin en subteretaĝo de vinoteko. Sur la suba foto ni estis ĉe la subteretaĝo de la vinoteko. De maldekstre al dekstre: mi, Ke, Marilín kaj Eduardo.

Arturo Merino Benítez

2005-09-19T17:07:00.000+02:00

Para todos los que no pudieron despedirme en el aeropuerto, he aquí algunas fotillos ;)	Por ĉiuj kiuj ne povis adiaŭi min ĉe flughaveno, jen kelkaj fotetoj ;)
El sábado 3 de septiembre fue un día muy agitado desde el comienzo, yo me desperté como a las 6:00a, para poder llegar temprano al aeropuerto. Ese día llegamos junto con mi familia alrededor de las 8:30a al aeropuerto, porque no sabíamos cuanto ibamos a demorar con los trámites ahí...	Sabato 3-a de septembro estis, ekde la komenco, tre agitita tago, mi maldormiĝis je la 6:00a, por alveni frue al la flughaveno. Je tiu tago mi alvenis al la flughaveno, kune kun mia familio, plimalpli je la 8:30a, ĉar ni ne sciis kiom da tempo mi bezonis antaŭ ekvojaĝis...

En la foto de arriba están: mi Papá, mi tía Mary, yo, mi primo Pancho y mi Mamá. Nos tomamos esta foto en la sección nacional, porque ahí había una pila re alta de maletas :D	Sur la supra foto estas: mia Patro, mia onklino Mary, mi, mia kuzo Panĉo kaj mia Patrino. Ni fotografiĝis ĉe la Nacia Sekcio, ĉar tie estis tre alta valizturo :D

...y bueno, en esta foto: mi Mamá, yo y la Natalia.	...nu, sur ĉi tiu foto: mia Patrino, mi kaj Natalia.
Mientras hacía los trámites me enteré que, a pesar de que mi vuelo era a las 12:00p, yo debía abordar a las 11:00a, lo que me complicaba un poco, porque algunos de los que iban a acompañarme en el aeropuerto iban a llegar tipo 11:00a, y alomejor no me alcanzaba a despedir de ellos. Llamé al Felipe Salas pa avisarle que tenía que abordar a las 11:00a y pa preguntarle en dónde estaba, también llamé a mi tío Luis para despedirme, porque el día anterior no lo había encontrado en su casa.	Registriĝante mi sciis ke malgraŭ mia vojaĝo estis je la 12:00p, mi devis eniĝi je la 11:00a, tio komplikigis al mi, ĉar iuj akompanantoj eble alvenus ĉirkaŭ la 11:00a ĉe la flughaveno, kaj eble ili ne povus adiaŭi min. Mi telefonis al Felipe Salas, por diri al li ke mi eniĝus je la 11:00a kaj por demandi al li kie li estis, ankaŭ mi telefonis al mia onklo Luis por diri adiaŭ al li, ĉar la antaŭa tago mi ne trovis lin ĉe sia domo.

No me acuerdo muy bien, pero entre las 9:30a y 10:00a, mientras iba a preguntar por mi equipaje, me entonré con el Víctor y la Jime, fueron los primeros en llegar. Después, tipo 10:15a (creo), llegó el Felipe Salas, así que... otra foto :D. De izda a dcha están: el Felipe, yo, el Víctor y la Jime.	Mi ne tre bone memoras, sed inter la 9:30a kaj la 10:00a, dume mi demandis pri mia valizaro, mi trovis Víctor kaj Jime, ili estis la unuaj kiuj alvenis. Plimapli je la 10:15a (mi pensas), alvenis Felipe Salas, tial... alia foto :D. De maldekstre al dekstre estas: Felipe, mi, Víctor kaj Jime.

A las 10:50a, yo pensaba que ya no me iba a despedir de nadie más, pero en ese momento llegó mi hermana Lorena y mi abuela Necho. En la foto: mi primo Pancho, mi Mamá, mi abuela Necho, mi Papá, yo y la Lorena.	Je la 10:50a, mi pensis ke nur ili adiaŭus min, sed je tiu momento alvenis mia fratino Lorena kaj mia avino Neĉo. Sur la foto: mia kuzo Panĉo, mia Patrino, mia avino Neĉo, mia Patro, mi kaj Lorena.

Al ratito después, justo antes de que abordara, llegó Le Peronê, así que, otra foto más. En la foto de arriba: La Jime, el Víctor, el Felipe Salas, el Felipe Perona y quien escribe.	Poste, tiam kiam mi ekeniĝis, alvenis Le Peronê, tial, alia foto. Sur la supra foto: Jime, Víctor, Felipe Salas, Felipe Perona kaj kiu skribas.
La verdad no se me ocurrió tomar fotos cuando salí del aeropuerto de Santiago, ni del despegue, ni de cuando ibamos volando. Todavía me acuerdo que antes de abordar el avión, cuando sólo había llegado el Víctor y la Xime, el Víctor me contaba que cuando el viajó en avión le tocó la ventana al lado del ala... y bueno, a mi también. Mucha gente seguramente piensa "qué lata, al lado del ala no se ve nada pa abajo", pero la verdad yo estaba re entretenido, porque por fin pude entender bien que era ese maldito asunto de los "flaps" y cómo se movían, también caché la cuestión del freno y de la dirección así que estuvo super bueno.	Vere mi ne pensis pri fotografi kiam mi forlasis Santiago-n, nek dum la ekflugado, nek dum la flugado. Ankoraŭ mi memoras ke antaŭ eniĝi la aviadilo, kiam nur Víctor kaj Xime estis kun mi, Víctor diris al mi ke li iam vojaĝis per aviadilo apude la fenestro super la flugilo... nu, ankaŭ mi. Eble multaj personoj pensas ke vojaĝi apude la fenestro super la flugilo enuas, sed laŭ mi ĝi estis tre interesa, ĉar finfine mi bone komprenis kio estas la "flaps" kaj kiel ĝi funkcias, ankaŭ mi komprenis la funkciado de la bremso kaj de la direktilo, do ĝi estis tre bona.

La verdad no tomé fotos hasta que llegué a Sao Paulo, donde estuvimos obligados a bajar del avión, y esperar para continuar el viaje, así que correspondía tomarse una foto en ese aeropuerto.	Vere mi ne fotografis ĝis kiam mi alvenis al Sao Paulo, kie ni eliris la aviadilon, kaj ni antendis por kontinui la vojaĝo, do tiu estis fotografinda momento ĉe la flughaveno.

Por suerte en el viaje a Frankfurt me fui acompañado de una chilena muy simpática, la Mónica. Ella era de Laja, pero tenía su familia en Santiago, y llevaba ya dos años trabajando en España.	Bonŝance dum la vojaĝo al Franfurt mi estis akompanita de tre afabla ĉilianino, Mónica. Ŝi devenas de Laĥa (laŭlingve Laja), sed ŝia familio loĝas en Santiago, kaj ŝi laboras antaŭ du jaroj en Hispanio.

Y bueno... acá se ve la torre de control del aeropuerto de Sao Paulo desde el interior del avión, momentos antes de partir hacia Frankfurt.	Nu... ene la aviadilo, oni povas vidi la aviadkontrolejon de la flughaveno de Sao Paulo, ekveturante al Frankfurt.

Esta foto la tomé mientras ibamos hacia Frankfurt, ¿Se notan las ondas de agua en el vaso?	Mi fotografis tiun dum la flugado al Frankfurt, Ĉu oni povas vidi la akvaj ondoj en la glaso?

Después de unas 14 o 15 horas de viaje, finalmente unas fotos aéreas de la ciudad de Frankfurt.	Poste 14 aŭ 15 hora flugado, finfine aeraj fotoj de la urbo Frankfurt.